Kru Somsri's English school

ห้องสนทนาของโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษคุณครูสมศรี => คุยกับคุณครูสมศรี => ข้อความที่เริ่มโดย: ตังเม ที่ มีนาคม 22, 2008, 07:43:50 pm



หัวข้อ: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ตังเม ที่ มีนาคม 22, 2008, 07:43:50 pm
คุณครูคะ...หนูมีเรื่องที่ไม่สบายใจมากๆ  และไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหาได้ยังไง ครูช่วยหนูด้วยนะคะ

คือว่า ตั้งแต่หนูเกิดมา คุณพ่อของหนูเป็นคนที่รักครอบครัวมากค่ะ  ครอบครัวของหนูถือว่าเป็นครอบครัวที่รักกันมากเลยทีเดียว  เรา 3 คน พ่อแม่ลูก  ไม่เคยมีปัญหาทะเลาะกันเลยนะ  และหนูก็เชื่อฟังพ่อแม่มาตลอด  คุณพ่อของหนูทำงานบริษัท  และทำกิจการที่บ้าน ซึ่งคุณพ่อก็มีโอกาสที่จะรู้จักคนอื่น...
เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นมานานแล้ว  หนูก็เก็บเอาไว้และไม่กล้าที่จะบอกใครเลยแม้แต่คุณแม่ของหนูเอง

คือว่าคุณพ่อของหนูได้ไปรู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งค่ะ  ซึ่งเขาก็มีลูกแล้ว  แต่ก็เหมือนว่ามาชอบคุณพ่อหนูอีก  และคุณพ่อของหนูเองก็คงชอบเขา  หนูเคยพยายามพูดกับคุณพ่อไปแล้วนะคะ  แต่ว่าคุณพ่อก็บอกว่าเป็นเพื่อน จนกระทั่งวันหนึ่ง  หนูเสียมารยาท แอบเปิดเข้า e-mail ของคุณพ่อเข้าไป  พบว่ามี  e-mail  ที่ผู้หญิงคนนั้นส่งมา  มันเป็น e-mail  ทีพูดแต่เรื่อง  sex คือเค้ากับคุณพ่อหนูมีอะไรกัน!!!!  คุณครูคะ  ภาพคุณพ่อคนเดิมของหนูหายไปตั้งแต่หนูเห็น e-mail  นั่น หนูก็พยายามทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อไป แต่เค้าก็ยิ่งเข้ามาพัวพันกับครอบครัวหนูมากขึ้นทุกวัน เวลาที่คุณพ่อขับรถไปส่งหนูเช้าๆ ก็คุยแต่โทรศัพท์กับเค้า มันอึดอัดมากนะคะ คนที่คุณพ่อควรคุยแบบนี้ด้วยคือคุณแม่ไม่ใช่หรอคะ  คุณพ่อเปลี่ยนไปมาก  หนูไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว 
หนูไม่ค่อยพูดจาดีๆกับคุณพ่อเลย ไม่ใช่พูดจาก้าวร้าวนะคะ  แต่เหมือนว่าคุณพ่อพูดอะไรมาก็ไม่อยากฟัง  ไม่อยากเห็นหน้าคุณพ่อเลย เพราะ  หนูรับไม่ได้จริงๆนะคะ  หนูรู้นะคะครูว่ามันบาป แต่หนูผิดหวังในตัวคุณพ่อมากๆ
 
หนูรู้สึกท้อมากๆค่ะ  เวลาหนูเรียนหนูก็คิดแต่เรื่องนี้  บางครั้งหนูต้องแอบมาร้องให้คนเดียว  มันทำให้หนูหมดแรงที่จะทำอย่างอื่น


คุณครูว่าหนูควรทำยังไงดีคะ  หนูไม่อยากบอกคุณแม่  เพราะหนูไม่อยากให้คุณแม่เสียใจ หนูไม่อยากปล่อยให้เป็นแบบนี้เลยค่ะ 


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ``b I | f ~ -* ที่ มีนาคม 22, 2008, 07:59:13 pm
เรื่องอย่างนี้ละเอียดอ่อนครับ  T-T

ยังไง ยังไงมันก็เป็นเรื่องของผู้ใหญ่เค้าอ่ะ

อยากจะเข้าใจยังไงก็เข้าใจยากอยู่ดี


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: คุณครูสมศรีสุดสวยจร้า!! ที่ มีนาคม 22, 2008, 10:05:02 pm
ตังเมที่รัก

ไม่เป็นไรนะลูก

หนูเป็นเด็กที่มีวุฒิภาวะ เสียสละ และเข็มแข็งมากนะคะ

ฟังนะลูก .....การแก้ปัญหาต้องก้าวข้ามจากระดับ"อารมณ์"เข้าสู่ระดับ"ปัญญา"

ที่หนูทำอยู่นี้ ยิ่งกว่าที่ผู้ใหญ่จะสามารถทำได้อีกนะลูก

หนูต้องมีสติตือความรู้สึกตัว(รู้สึก+ตัว)

หากความคิดทำให้หนูเครียด หนูจงแปรความคิดที่ก่อทุกข์นี้ให้มารู้สึกต่อการเคลื่อนไหวเพื่อเรียกสติกลับคืนมา

เมื่อสติกลับมา หนูจะไม่ฟูมฟาย จงประคองสภาพที่ไม่ไหวเอนไปกับเรื่องราวที่เข้ามากระทบจิตใจของหนู

เมื่อนิ่งพอ ก็จงตรินึกไว้นะลูกว่า "ความรัก" กับ "ความใคร่" ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

คุณพ่อยังรักหนูนะลูก

เพียงแต่คุณพ่อถูกฉุดเข้าไปในวังวนของอารมณ์ที่ใครก็สิทธิ์ถลำเข้าไป หากจิตใจไม่เข้มแข็งพอ

เมื่อคุณพ่อขาดสติ จึงเผลอไผลและถลำเข้าไปในวัฏฏะของความทุกข์

หนูผู้เป็นลูกจึงต้องพัฒนาสติให้เข้มแข็งเพื่อที่จะได้นำพาท่านออกมาจากห้วงทุกข์ที่อยู่ในคราบของกามะที่พึงพอใจ

จงล่วงรู้เท่าทันในสิ่งที่เกิดขึ้นนะคะ

คุณพ่อต้องการการช่วยเหลือจากหนู

ช่วยให้กำลังใจ ช่วยให้แง่คิดแก่ท่าน

การที่หนูยังไม่บอกคุณแม่ คุณครูคิดว่าหนูทำถูกแล้วในเบื้องต้น

บางครั้งนกกระจอกเทศใช้วิธีเอาหัวซุกปีกเพื่อมองไม่เห็นศัตรูและคิดว่าศัตรูก็ไม่เห็นตนเช่นกัน

ความอ่อนไหวของลูกผู้หญิงอาจทำให้กระทำสิ่งต่างๆลงไปโดยไม่ได้ไตร่ตรองและนำไปสู่ผลเสียมากกว่าผลดี


ในตัวของเรามีเลือดเนื้อของทั้งพ่อและแม่รวมกัน

พระคุณของทั้งสองมากเกินกว่าที่ลูกจะโกรธท่านได้


รอจังหวะที่เหมาะสม ที่หนูสามารถควบคุมสติแอรมณ์ได้

ใช้ความเมตตา ความเห็นอกเห็นใจฆ่าความโกรธของหนูที่มีต่อคุณพ่อ

ดูเวลาที่เหมาะสมและพูดคุยกับคุณพ่อว่า

หนูและคุณแม่รักคุณพ่อมากและอยากให้คุณพ่อรักหนูและคุณแม่เช่นกัน

ผู้เป็นพ่อเมื่อทราบว่าลูกทราบเรื่องว่าท่านกระทำผิด

โดยธรรมชาติจะเกิดความละอายใจ แต่หนูต้องทำให้ท่านรู้สึกว่าหนูไต้องการมาปรักปรำหรือติเตียนท่าน

เพียงแต่หนูต้องการมาเป็นมิตรแท้ที่พร้อมจะคอยให้แง่คิด แม้หนูจะมีอายุเพียงน้อยนิด

ให้กำลัใจท่าน ขอท่าน กราบแทบเท้าท่านว่า

หนูไม่อยากให้คุณแม่ต้องทุกข์ใจ แม้หนูจะเก็บความทุกข์นี้เองมานานพอสมควรแต่หนูก็จะพยายามฝืนทนไว้เพื่อคุณแม่


บอกท่านถึงเรื่องราวความรักกที่ทำให้ท่านและคุณแม่ใช้ชีวิตร่วมกันจนมีหนูมาเป็นพยานรัก

สะกิดใจให้ท่านได้คิดว่า

หากท่านยังทำเช่นนี้อยู่

ก็จะเกิดคนที่ต้องรับความทุกข์อีกหลายคน

เริ่มที่ครอบครัวของเราก่อนตลอดจนครอบครัวของฝ่ายหญิงที่มีลูกด้วยเช่นกัน

แต่ถ้าท่านอดทนและกระทำในสิ่งที่ถูกต้องแม้จะไม่ถูกใจแต่ทุกอย่างก็จะเป็นผลดีต่อทุกคน

ให้กำลังใจท่านว่า แม้จะยากแต่หนูมั่นใจในความรักและความเคารพที่หนูมีต่อท่าน

ผู้ชายใช่จะเข้มแข็งเสมอนะลูก

การแก้ปัญหาเช่นนี้ หนูควรเตรียมทางออกให้ท่าน

เพราะปัญหานี้คือปัญหาผงเข้าตาที่เจ้าตัวเองเป่าฝุ่นออกจากตาเองไม่ได้

"อย่าโกรธคุณพ่อนะลูก เชื่อคุณครูนะคะคนดี"

คุณครูจะคอยเป็นกำลังใจให้หนูนะลูก

ความดีและความรักอย่างบริสุทธิ์ใจเท่านั้นที่จะทำให้หนูได้คุณพ่อคนเดิมกลับคืนมา

หากทุกข์ใจก็โทรมาหาคุณครูนะลูก คุณครูจะบอกเบอร์ในข้อความส่วนตัวให้หนูนะคะ

เวลาทุกข์ หนูจะไม่ทุกข์คนเดียวนะลูก หนูมีคุณครู

และเพื่อนๆที่จะเข้ามาให้กำลังใจหนู

คุณครูมั่นใจว่าหนูจะค่อยๆเปลี่ยนแปลงจิตใจคุณพ่อได้

เพียงแต่ว่า

"การมอบรักแท้ให้เท่านั้นจึงจะได้ความรักที่แท้จริงกลับคืนมา"


แม้อาจจะนาน แต่เราจะอดทนนะลูก

คุณครูไหว้พระสวดมนต์นั่งสมาธิทุกเช้าทุกคืน

จึงขอยกความดีนี้เพื่อเป็นเกราะคุ้มครองหนูนะลูก

คนที่มีศรัทธาในความดีจะมีพลังดึงสิ่งดีๆเข้ามาในดวงจิต

อโหสิกรรมกับฝ่ายหญิงเพราะเขาเข้ามาช่วยทำให้หนูได้ฝึกจิตให้แกร่งดั่งภูผานะคะ

ความโกรธเป็นอริต่อความเมตตา

เมื่อกล่าวคำว่าอภัยก็จะไม่มีภัยย่างกรายมาถึงตัวเรา

ทำได้ไหมลูก

เข็มแข็งนะคะ

เดี๊ยวเมฆหมอกก็จะเคลื่อนตัวออกจากดวงจิตของหนู

เข้มแข็งเพื่อคุณแม่นะคะ

ลองดูในขั้นแรกก่อนนะคะ



หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ::  —•! Love`~*mAgiC !•—  :: ที่ มีนาคม 23, 2008, 01:21:39 am
  ก็อย่างที่ คุณครูได้บอกไปนั่นแหละนะ ความรักกับความใคร่ น่ะ มันไม่เหมือนกันหรอก.. เราว่า วิธีการเปิดอกคุยกันโดยใช้เหตุ และ ผล

น่าจาช่วยแก้ปัญหานี้ได้บ้างนะ อย่างไรก้อตามเราก้อเข้าใจหรอกนะ ว่า เธอไม่บอกคุณแม่ เพราะอาไร แต่ยังไงก้อเถอะนะ เรื่องนี้เป็นเรื่อง

สำคัญนะ เป็นเรื่องที่เราคิดว่าหากปล่อยไปนานๆ มันคงไม่ใช่การดีแน่ แต่ก้อเข้าใจนะ ว่า การจาพูดเรื่องแบบนี้ได้น่ะ มันยากมากเลยล่ะนะ

ยังไงก้อ พยายามเข้าล่ะ เราคงช่วยอาไรไม่ได้มาก ทำได้ก้อเพียงให้กำลังใจเธอให้มีความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา เท่านั้นเองล่ะ..

                                             `—• ทุกๆคนคอยเป้นกำลังใจให้อยุ่น่ออ •—`  

 ** จำไว้อย่าง..คุณพ่อ - คุณแม่ มีพระคุณเหลือล้น ให้กำเนิด ให้การศึกษา ให้สิ่งดีดีมากมาย เพราะงั้น จงอย่ามีความคิดที่จาทำร้ายตัวเอง

       !! จงใช้เหตุ และ ผล ในการแก้ปัญหา จงมีสติ ควบคุมอารมณ์อย่าวู่วาม !!

                                                                                      Love`~*mAgiC                 


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ตังเม ที่ มีนาคม 23, 2008, 10:48:33 am
หนูขอขอบคุณคุณครูมากๆนะคะ 

หนูไม่เคยหาทางออกให้กับปัญหานี้ได้เลย  เพราะหนูไม่รู้จริงๆว่าจะปรึกษากับใคร  หนูรู้แค่ว่าหนูอายค่ะคุณครู  หนูไม่กล้าจะบอกแม้แต่ญาติที่สนิทกันมากๆ  หนูไม่อยากให้ใครมาว่าคุณพ่อของหนู  และไม่อยากให้ใครมามองคุณพ่อหนูไม่ดี ถ้าหนูไม่มาปรึกษาคุณครู  หนูก็คงเก็บไว้  และอาจจะทำอะไรพลาดไป  หนูโชคดีมากเลยค่ะ  ที่ได้มารู้จักกับคุณครู

คุณครูคะ  หนูจะทำตามที่คุณครูสอนหนูนะคะ  หนูเชื่อว่ามันต้องมีอะไรดีขึ้น   หนูจะเข้มแข็งให้มากกว่านี้  หนูจะอดทนนะคะ   

ขอบคุณคุณครูอีกครั้งนะคะคุณครู   


รักคุณครูเสมอ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Muk-ky ที่ มีนาคม 23, 2008, 11:47:38 am
หนู.. ได้มีโอกาสเข้ามาในบอร์ดครั้งแรก

หนู.. ประทับใจมากเลยค่ะ

หนู.. อ่านไปน้ำตาจะไหล



การที่ปัญหาเข้ามาลุกล้ำในชีวิต
ส่งผลให้จิตใจเราเราเป็นทุกข์

" จงยิ้มรับมันไว้นะจ้ะ "  ^^  ตังเม..

เราไม่รู้ว่ามันจะยากแค่ไหน
เราไม่รู้ว่ามันจะเจ็บปวดเพียงใด

แต่เราขอเป็นกำลังใจ
ให้ ตังเม สู้ต่อไปนะ !

ถึงเราจะไม่รู้จักกันก็ตามเถอะ*
โชคดีนะจ้ะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: lB a d t z_m a r u ที่ มีนาคม 23, 2008, 01:16:04 pm
สู้ๆ นะคะ เราอาจจาพูดไม่ค่อยเก่งเหมือนคุณครู แต่เราก็เป็นกำลังใจให้เสมอน้า

เชื่อว่าอะไรๆจะต้องดีขึ้นแน่ค่ะ

เข้มแข็งเพื่อคุณแม่ + ตั้งใจเรียนเพื่อตัวเรานะคะ

สู้ๆๆๆๆๆๆ   นะจ๊ะ  ^^


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: katety ที่ มีนาคม 24, 2008, 07:59:09 pm
สู้นะค่ะ ถึงเราจะไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกของเธอเท่าไหร่นัก แต่เราก็เป็นกำลังใจให้นะค่ะ


ต้องอดทนเพื่อคุญแม่ ^_^ แล้วที่สำคัญตั้งใจเรียนนะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: คุณผู้หญิงแห่งแสงสูรย์ ที่ มีนาคม 24, 2008, 09:36:20 pm
เราก็ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนนะ

สู้ๆ สักวันพ่อก็ต้องคงเข้าใจอ่าจ้า

^___________________________^

ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดนะงับ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: BD40-L36 ที่ มีนาคม 31, 2008, 01:43:05 pm
เป็นกำลัง ใจไห้ แต่เป็นกำลังกายไห้ม่ายได้นะ  ----


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: fene_sun ที่ เมษายน 09, 2008, 02:09:16 am
สู้ต่อไปนะตังเม เป็นกำลังใจให้จ๊ะ สู้ๆ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: •?‘sNukEr‘?• ที่ เมษายน 12, 2008, 05:10:07 pm
เป็นกำลังใจให้น้องครับ...

เดี๋ยวทุกอย่างมันก็จะดีเอง  ;)


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ice_cream ที่ เมษายน 12, 2008, 05:43:38 pm
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ เรื่องของผู้ใหญ่บางทีเราก้ออยากที่จะเข้าใจ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ขี้เกียจ*เก่ง ที่ เมษายน 12, 2008, 06:13:50 pm
เข้าใจเธอนะ


อยู่ด้วยลำแขง  อย่าพยายามสนใจ

ลองดูเรื่องเรียนดีกว่า




ใครก็คงไม่อยากให้เกิดกับตัวเองหรอ

ถ้าเป็นเรา เราก็ไม่รู้ว่าจะทำไงเหมือนกัน





เป็นกำลังใจให้



สู้ๆๆ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: geniuskub ที่ เมษายน 22, 2008, 10:31:01 pm
เป็นกำลังใจนะค๊าบ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: cup-coffii ที่ เมษายน 24, 2008, 05:13:31 pm
สู้ๆเค้านะ เป็นกำลังใจให้


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ~•SSELB•~ ที่ เมษายน 25, 2008, 09:00:47 pm
สู้ๆ น้า ..
ยังไงก็อย่าไปคิดเรื่องนี้มากเวลาเรียนล่ะ
เดี๋ยวจะพาลการเรียนไม่ดีแล้วมันก็จะรู้สึกแย่ขึ้นอีก
เป็นกำลังใจให้นะคับ ^^


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: f_film4 ที่ พฤษภาคม 02, 2008, 01:10:35 am
ก็ต้องเป็นอย่างที่คุณครูบอกแหละนะ  สู้ๆนะ เป็นกำลังใจให้ด้วยอีกคน


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: auttaporn ที่ พฤษภาคม 02, 2008, 01:35:35 pm
ขอพูดหน่อยนะครับ  เราก็ยังไม่ได้อ่านความเห็นของแต่ละคนหรอกนะครับ อ่านไปแค่ ของครูสมศรีอยู่นิดเดียว

ลองงี้ดีกว่ามั้ย? อย่าไปคิดมาก เรื่องอย่างนี้มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เราห้ามเค้าไม่ได้หรอก แต่เราทำให้เค้ารู้ตัวได้

อย่างที่เธอบอก บอกว่า พ่อพูดอะไรแล้ว จะไม่ค่อยเชื่อฟังแล้ว  อย่างนี้มันไม่ใช่นะครับ

ลองงี้ดีกว่ามั้ย ? ทำดีกับพ่อไว้ เป็นเด็กดีของท่าน เชื่อฟังท่าน และบอกท่านเสมอว่า รักท่านมาก
เล่าอนาคตของตัวเองให้พ่อฟัง หากิจกรรมที่ทำร่วมกับครอบครัว

แล้วสักวันนึง เค้าอาจจะรู้สึกตัวได้ว่า เค้ายังมีครอบครัวที่ดีอยุ่ด้วย

ps.เป็นกำลังใจให้นะครับ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: NuNong~! ที่ พฤษภาคม 05, 2008, 12:32:46 am
เราพูดให้กำลังใจใครไม่เก่งอะนะ

แต่ยังไงก็สู้ๆนะ คุงแม่เขาคงเป็นห่วง

เดี๋ยวโตขึ้น ก็คงมีโอกาสอะไรมากขึ้นอะแหละ ^ ^



คราวนี้ขอถามเกี่ยวกับตัวเองนิดหน่อย

คือว่า ผมสงสัยตัวเองนิดหน่อยอะ

เวลาผมอ่านหนังสือเป็นเวลานาน

บางทีก็อืดๆ อ่านไม่รู้เรื่อง ก็เริ่มเกิดอาการเครียด

ก็มักจะเล่นดนตรี เพราะ เวลาเล่นแล้วรู้สึกสบาย

แต่พออ่านกระทู้ตอบของครูสมศรีแล้ว ไม่สบายใจ

ว่าผมทำถูกอะเปล่า หรือ ผมควรที่จะอ่านหนังสือต่อไป

เพราะ ไปเล่นดนตรี มันก็สูญเสียเวลาพอสมควรอะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: N' OPEL ที่ พฤษภาคม 05, 2008, 08:46:50 pm
เรื่องแบบนี้เราคงช่วยอะไรมากไม่ได้

แต่ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: alfont ที่ พฤษภาคม 06, 2008, 12:20:41 pm
อย่าเศร้าเลยนะ

อย่าแบกรับอะไรไว้คนเดียว

ถ้าอยากระบาย...ก็ไประบายกะหมอนข้างก็ได้(เราทำมาแล้ว ไม่เดือดร้อนใครดีด้วย)

สู้ๆ นะ เป็นกำลังใจให้

**ชีวิตมนุษย์เกิดมาเพื่อแสวงหาความสุข เราจะมามัวทุกข์อยู่ทำไม...สู้ไปหาความสุข และสร้างความสุขให้คนอื่นไม่ดีกว่าเหรอ?**

^^V



หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: อ๋องคุงSKN ที่ มิถุนายน 03, 2008, 04:12:03 pm
เป็นกำลังใจให้นะครับ

เข็มแข็งนะครับ 


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: G i F T ที่ มิถุนายน 03, 2008, 07:31:47 pm
เชื่อว่าหลายๆคน ไม่ซิ น่าจะทุกคนมากกว่าที่รู้สึกแบบเรา*


บอร์ดนี้จะเป็นเหมือนที่ระบายหรือที่ปลดปล่อยปัญหาต่างๆเพื่อรับฟังความคิดเห็นหรือกำลังใจจากเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ และ .. คุณครู

เราเพิ่งเข้าบอร์ดนี้ครั้งแรก กระทู้นี้ก็เป็นกระทู้แรก ! รู้สึกปลื้มใจนะที่เห็นคุณครูเข้ามาให้กำลังใจต่างๆนานา บางทีเราไม่ใช่คนที่ประสบปัญหาเองแต่ก็ยังทำให้เราคิดได้ และมีกำลังจะอดทนและสู้ต่อไป ..




ยังไงเราก็ขอเป็นกำลังใจให้ "ตังเม" นะ ที่เค้าว่ากันว่าปัญหาย่อมมีทางออก คุณครูนี่แหละที่ทำให้เรารู้ว่ามีจิงๆ*





..

.

หนูรักครูค่ะ *


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: เด็กน.ต.อ.น.คะ ที่ กรกฎาคม 11, 2008, 05:15:47 pm
ตอนนี้นู๋เรียนอยู่ที่สาขาบางกะปิคะ
และ
นู๋อยากให้คุณครูสมศรีมาสอนที่
รร.นวมินทร์ฯเตรียมน้อมด้วยนะคะ
นู๋อยากให้คุณครูมาสอนเพื่อนๆนู๋ด้วยนะคะ
เพราะตอนนี้นู๋อยู่ม.6แล้วคะ
นู๋อยากให้เพื่อนๆและนู๋ได้ความรู้เสริมพิเศษ
และสนุกสนานกับการสอนของคุณครูสมศรีจังคะ
รักคุณครูสมศรีมากนะคะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ลูกแกะฟันผุ =) ที่ ตุลาคม 03, 2008, 10:09:54 pm
สู้ๆ น้ะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: sadpop ที่ ตุลาคม 04, 2008, 09:46:20 pm
เป็น กำลัง ใจ  ให้ เน้อออ

งืม ซึ้งเลย

ไม่ต้องไปแคร์ไม่สนใจ เยี่ยม มากกก

ใครทำอะไรไว้ เด๋ว มัน ได้รับ กรรม มัน เอง

555+


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: MindmelodyZ ที่ ธันวาคม 09, 2008, 05:46:37 pm
เป็นเหมือนกันค่ะ

เพิ่งได้เข้ามาและ คอมเม้นท์ตอบ และ อ่าน แต่ละกระทู้


แต่ละกระทู้ ที่คุณครู ตอบกลับ



เป็นคำแนะนำ ให้กำลังใจที่ดีมากๆเลยค่ะ


ซึ้งค่ะ น้ำตาจะไหล



รักคุณครูค่ะ ^^


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: EFFIE ที่ ธันวาคม 21, 2008, 06:14:12 pm
อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยคับ :'( :'( :'(



หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: กรเองจ้า ที่ กุมภาพันธ์ 04, 2009, 01:34:44 pm
สู้ๆๆนะจ้า
อิอิ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: เกรซ ที่ กุมภาพันธ์ 06, 2009, 09:21:03 pm
ตอนนี้หนูอยู่ ม.3 ค่ะครูคะหนูอยากเรียนสายศิลป์-ภาษา ค่ะ แต่เนื่องจากตอนนี้ระบบการศึกาปี 53 เปลี่ยนใหม่ใช่มั้ยคะ
แล้วเห็นบอกว่าเน้นคณิตกับอังกฤษด้วย

1.หนูอยากทราบว่าถ้าหนูเรียนสายศิลป์แล้วมันจะมีผลต่อการเอนท์ระบบใหม่ที่เข้าได้ยากขึ้น หรือป่าวคะ?

2.หนูควรเลือกสายไหนดีคะ
ศิลป์-ฝรั่งเศส แต่อัตราการแข่งขันมันสูงมากค่ะ

ศิลป์-เยอรมัน อัตราการแข่งขันน้อยกว่าแต่เรียนยากมากค่ะ  :-\

หรือหนูควรสายวิทย์-คณิตดีคะ  :'(

สับสนแล้วก้อไม่เข้าใจตัวเองเลยค่ะ  :-\ :-\ :-\ :-\


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: มาริโอ้(ว) ที่ กุมภาพันธ์ 08, 2009, 05:38:48 pm
เป็นกำลังใจให้ครับ ถึงพฤติกรรมของผู้ที่เป็นบุพการีของเรานั้นจะเปลี่ยนไป แต่ผมก็ยังเชื่อเสมอว่ายังไงผู้ที่เป็นบุพการีนั้นย่อมรักเราเสมอครับ

สู้ต่อไปนะครับ...!


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: kibkay ที่ กุมภาพันธ์ 19, 2009, 10:06:13 pm
สู้ๆนะค่ะ ตังเม


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: 0Space0 ที่ กุมภาพันธ์ 19, 2009, 10:47:21 pm
เออ ผมก็เคยผ่านเรื่องอย่างงี้มาตอน ม.1 อ่าคร้าบ ตอนนี้จะจบม.6ละ
พ่อแอบไปมีกิ๊กใหม่ แม่จับได้ว่าพ่อแอบไปแต่งงานเงียบกับกิ๊กใหม่
แต่แม่ก็ไปตามพ่อกลับมา(เล่าแบบคราวๆหวังว่าคงเข้าใจ) ตอนนี้ครอบครัว
เราอยู่กานพร้อมหน้า ผมคิดว่าเรื่องนี้มันเปเรื่องของผู้ใหญ่นะ ในความคิดผม
ทุกคนทำไรย่อมมีเหตุผลของตนเอง ถ้าเปนเราอาจทำหรือม่ายทำอย่างนั้นก็ได้
ใครจะไปรู้ ผมก็ม่ายได้คิดไรหรอกว่าใครจะรักม่ายรักผมนะ ผมคิดอย่างเดียวว่า
คนเราเกิดมาใครจะทำตามความฝันได้มากกว่า อาจเปนเพราะผมเปนผู้ชายมั้ง
เลยดูเข้มแข็ง(ม่ายเสมอไป) ยังงัยผมก็ขอเปนกำลังใจให้ตังเมแล้วกานคร้าบ
ถ้าบอกให้ลืมมันฟังดูง่ายไปคนไม่เคยเจอม่ายรู้หรอก สุดท้ายพ่อแม่ก็กเรามากที่สุด...............................


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Ghllzz ที่ กุมภาพันธ์ 20, 2009, 02:58:12 am
su su na!!!
i will help u in my mind.


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: chanter toute le temp ที่ มีนาคม 04, 2009, 12:16:14 am
เป็นกำลังจายให้ น๊ะคับ สู้ๆคับ ซักวันเรื่องพวกนี้มันต้องผ่านไปได้


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: [-Mart-] ที่ มีนาคม 11, 2009, 08:02:30 am
ขงจื้อกล่าวไว้ว่า

ตราบใดที่พระอาทิดยังขึ้นทางตะวันออก

พระอาทิดก้จาตกทางตะวันตก

เปรียนได้ดั่งเช่น

การที่คนเราเกิดปัญหาขึ้นมันก้ย่อมมีทางแก้ของมันอยุ่แน่นอน

สุ้ๆนะค้าบ

คำตอบของครูดีมากเลยนะคับ

ถ้าคุณนับถือศาสนาพุทธคุณก้จะใช้ธรรมไดๆเข้ามาช่วยในการแก้ปัญหาเช่น

อริยสัจ4 ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค

1. ทุกข์
คือ การมีอยู่ของทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ และตายล้วนเป็นทุกข์ ความเศร้าโศก ความโกรธ ความอิจฉาริษยา ความวิตกกังวล ความกลัวและความผิดหวังล้วนเป็น ทุกข์ การพลัดพรากจากของที่รักก็เป็นทุกข์ ความเกลียดก็เป็นทุกข์ ความอยาก ความยึดมั่นถือมั่น ความยึดติดในขันธ์ทั้ง 5 ล้วนเป็นทุกข์

2. สมุทัย
คือ เหตุแห่งทุกข์ เพราะอวิชา ผู้คนจึงไม่สามารถเห็นความจริงของชีวิต พวกเขาตกอยู่ในเปลวเพลิงแห่งตัณหา ความโกรธ ความอิจฉาริษยา ความเศร้าโศก ความวิตกกังวล ความกลัว และความผิดหวัง

3. นิโรธ
คือ ความดับทุกข์ การเข้าใจความจริงของชีวิตนำไปสู่การดับความเศร้า โศกทั้งมวล อันยังให้เกิดความสงบและความเบิกบาน

4. มรรค
คือ หนทางนำไปสู่ความดับทุกข์ อันได้แก่ อริยมรรค 8 ซึ่งได้รับการหล่อ เลี้ยงด้วยการดำรงชีวิตอย่างมีสติความมีสตินำไปสู่สมาธิและปัญญาซึ่งจะปลดปล่อย ให้พ้นจากความทุกข์และความโศกเศร้าทั้งมวลอันจะนำไปสู่ความศานติและ ความเบิกบาน พระพุทธองค์ได้ทรงเมตตานำทางพวกเราไปตามหนทางแห่งความรู้แจ้งนี้

ยังมีธรรมอิกมากมายที่ใช้แก้ปัญหาได้

แต่คุณต้องมีสติและสัมปะชันยะอยุ่เสมอ

ถ้าคุณขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งคุณอาจจะหลุดเข้าไปอยุ่ในวังวนแห่ง

การสูญเสียเป็นได้

(พระพุทธเจ้ากล่าวไว้ลอกเค้ามาทั้งดุ้น- -)

สุ้เค้านะไอ้มดแดง

เอ้ยผิดเรื่อง

สู้ๆๆๆๆๆๆ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: [-Mart-] ที่ มีนาคม 11, 2009, 08:05:30 am
มีเพลงเพลงนึงจะมอบให้ครับ

...หาก วันนี้ เรา ล้มลง
ยังคง ลุกขึ้น ได้ใหม่
ยังคงมีหนทาง ถ้ายังมียิ้ม สดใส
ก้าวไป อย่าหวั่นไหวหวาดกลัว
พร้อมทนทุกข์หมองหม่น
ผจญ ความมืดหมองมัว
ไม่กลัว จะฝันถึง วันใหม่

หากวันใดอ่อนแอ
ท้อแท้ อย่าหวั่นไหว
ขอให้ใจ ไม่สิ้นหวัง
ปัญหา แม้จะหนัก
ก็คง ไม่เกินกำลัง อย่าหยุดยั้ง ก้าวไป
ขอ อย่า ยอม แพ้
อย่าอ่อนแอ แม้จะร้องไห้
จงลุกขึ้น สู้ไป
จุดหมาย ไม่ไกล เกินจริง

หากวันใดอ่อนแอ
ท้อแท้ อย่าหวั่นไหว
ขอให้ใจ ไม่สิ้นหวัง
ปัญหา แม้จะหนัก
ก็คง ไม่เกินกำลัง
อย่าหยุดยั้ง ก้าว ไป
ขอ อย่า ยอม แพ้
อย่าอ่อนแอ แม้จะร้องไห้
จงลุกขึ้น สู้ไป
จุดหมาย ไม่ไกล เกินจริง
ขอ อย่า ยอม แพ้
อย่าอ่อนแอ แม้จะร้องไห้
จงลุกขึ้น สู้ไป
จุดหมาย ไม่ไกล เกินจริง...


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Phone ที่ มีนาคม 11, 2009, 09:18:27 am
  ผมจะเป็นกำลังในให้กับคุณตังเมนะครับ เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของการคุมตัวเองไม่ได้ ก็อย่างที่คุณครูบอกนี้นแหละครับ ผู้ชายไม่ใช่ว่าจะเข้มแข็งได้ตลอดไป มันก็จะต้องมีคนมาช่วยเพื่อให้พ้นไปจากวัฏสงสารนี้ จำไว้นะครับ คุณคือคนเดียวที่จะทำให้พ่อของคุณหยุดการกระทำเช่นนี้ได้ พยายามนะครับ ผมเอาใจช่วยอยู่เสมอ และหวังว่า คุณพ่อของคุณ จะกลับคีนมาเป็นเหมือนเดิม :)


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: มาริโอ้(ว) ที่ มีนาคม 19, 2009, 02:29:38 am
เชื่อมั่นในความรู้สึกนะครับ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: looknut ที่ มีนาคม 19, 2009, 01:32:52 pm
เป็นกำลังใจช่วยtoo


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: มาริโอ้(ว) ที่ มีนาคม 21, 2009, 12:54:19 am
เอิ่ม ม ม

ทุกท่านได้รับค่าสาระอีกท่านละ 1 ea


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Dorapear ที่ เมษายน 03, 2009, 04:21:18 pm
เราเองก็เป็นคล้ายๆแบบนี้เหมือนกัน

เราจึงเข้าใจความรู้สึกของเธอ

แต่

เราเป็นเด็ก

เรื่องของผู้ใหญ่เราก็คงยากที่จะเข้าใจ

สนใจเรื่องเรียน

ที่เป็นเรื่องของเรา

ผู้ที่อยู่ในวัยเรียน

และเป็นอนาคต

ของตัวเราเอง

สู้ๆนะ

จะเป็นกำลังใจให้


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Dorapear ที่ เมษายน 03, 2009, 04:24:25 pm
แต่อย่าลืมไปว่าพ่อและแม่

ท่านเป็นบุพการี

ผู้มีพระคุณ

ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเรามา

อย่าลืมนะคะ

จะเป็นกำลังใจให้เสมอ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: baszii ที่ เมษายน 14, 2009, 01:19:57 am
สู้ ๆ คับ เป็นกำลังใจ ให้


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: TnkzMay ที่ เมษายน 25, 2009, 08:31:51 pm
เราก็เป็นหนึ่งคนนะที่ชื่อตังเมเหมือนเธอ

ขอพูดตรงๆ นะ เพราะว่าเรื่องแบบนี้มัน... เอ่อ เอาเป็นว่าขอละ

ไม่ผิดที่ความคิดชั่ววูบของเธอจะทำให้เธอคิดแบบนั้น
แต่เธอก็อย่าปล่อยให้ด้านร้ายเข้าครอบง้ำจิตใจของจนหมด

เรื่องแบบนี้ขอให้นิ่งเอาไว้
ทำดีกับพ่อไว้มากๆ ให้ท่านได้รู้ว่าลูกยังเป็นห่วง

พอหมดอารมณ์ปรารถนา ท่านก็จะกลับมาเป็นพ่อที่ดี


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: stam-p ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 12:13:25 pm
อืมมมมมมมม


ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร...

จะเปนกำลังใจให้

สู้ สู้นะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: อีฟฟี่ ที่ พฤษภาคม 19, 2009, 08:11:03 pm
เปิดสาขาที่งามวงศ์วานให้หน่อยนะค่ะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: looknut ที่ มิถุนายน 21, 2009, 12:08:55 am
ไม่มีความเห็นครับ

แต่ยังไงก็อย่าลืมว่าเค้าเป็นพ่อแม่เรานะครับ

เพราะท่านยังรักเราเหมือนเดิม

ค่อยๆแก้ปัญหาก่อนนะครับ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: t ที่ กรกฎาคม 02, 2009, 08:35:36 pm
คุณครูค่ะ ตอนนี้หนูอยู่ม.6เเล้วอ่ะค่ะ เเต่ยังไม่เริ่มอ่านหนังสือเลย พอจะอ่านที่ไรก็หลับทุกทีเรยอ่ะค่ะ ถ้าเริ่มอ่านตอนนี้จะทันไม่ค่ะ กัวเอนไม่ติดมากเรยอ่ะค่ะ เครียดมาก


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: แค่เพียงเทอร์มั่ยพูดออกมา ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 10:40:39 am
โหเทอร์เปงคนที่เข้มแข็งมากเรยนะ
ยังงัยเราก้อเปนกำลังจัยให้นะ

สู้ๆต่อไปนะจ้ะ...ตังเม


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: tooty ที่ ตุลาคม 22, 2009, 10:19:37 am
สวดมนต์ นั่งสมาะและก้อธิฐานสิ แต่ก่อนพ่อเรากินเหล้า แม่ก็ทำอย่างนี้แหละและอธิฐานให้พ่อเลิกเหล้าและเป็นคนดี เดี๋ยวนี้พ่อเราเลิกเหล้าได้สิบกว่าปีแล้ว  สู้ๆนะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: IMME ที่ พฤศจิกายน 18, 2009, 10:38:12 pm
สู้ๆนะคะ

อย่าคิดมาก

มีอารัยก็ระบายให้เราฟังได้นะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: BTK ที่ พฤศจิกายน 20, 2009, 05:03:53 pm
...

ครูสมศรีก็เเนะนำไปหมดเเล้ว


เราไม่มีอะไรให้นอกจากกำลังใจนะ


^__________^ยิ้มๆๆ
สู้ต่อไป

ตอนนี้เธอต้องมองคนที่ต่ำกว่าเธอเเล้วหล่ะ
เช่นมองคนที่เกิดมาพอการ หรือคนที่เกิดมาเเล้วโดนพ่อข่มขืน

เธอยังโชคดีกว่าพวกเขาเท่าไร

สู้ต่อไป


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: NewBDZ ที่ ธันวาคม 10, 2009, 08:37:42 pm
สู้ๆนะ

เรามาให้กำลังใจด้วยคน

อย่ายอมแพ้ ^^


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: ที่ ธันวาคม 22, 2009, 11:43:04 am
ครูสมศรีสมัครสมาชิกไม่ได้


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: สู้ๆจ้ะ ที่ ธันวาคม 24, 2009, 07:36:54 pm
เป็นกำลังใจให้นะ ตังเม
สู้ๆนะจ๊ะ
โห เก่งมากๆเลยอ่ะ เคารพๆ
อดทนมาตั้งนานแล้วก็สู้ต่อไปนะจ๊ะ
สักวันหนึ่ง ปัญหามันต้องคลี่คลายไปในทางที่ดีแน่นอน
เพราะความอดทนของตังเมไง
สู้ๆจ้า


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: แม่แพร ที่ มีนาคม 09, 2010, 09:34:16 am
อ่านแล้วเครียดจริง ๆ  มนุษย์โลกก็ยังเงียแหละ มีรัก โลภ โกรธ หลง  อย่ายอมแพ้น่ะ สู้ ๆ ต่อไป  สักวันหนูจะได้พ่อที่น่ารักกลับคืนมา
เป็นกำลังใจให้จ๊ะ :D


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: HISOKATIMEEN ที่ มีนาคม 09, 2010, 08:42:01 pm
ใจเย็นเย็นน่ะ ! ทุกปัญหามีทางออกน่ะ :D


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: แก้วค่า ที่ มีนาคม 11, 2010, 10:23:47 pm
อ่ะนะ

เรื่องแบบนี้มันต้องค่อยๆทำความเข้าใจกันไป

เราต้องถามเค้าว่าจะทำอย่างไร

ค่อยๆพูดกับคุณพ่อนะ

เราเข้าใจ

คนใกล้ตัวเราก็เคยเจอมา

ถึงแม้ว่าผลมันอาจจะออกมาดี

หรือไม่ก็ตาม สิ่งสำคัญคือแม่ รักแม่มากๆนะคะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: SUNSTANG ที่ เมษายน 10, 2010, 10:36:01 am
 เป็นเรื่องที่อ่านแล้ว อึ้งมากเลย

 เราก็เคย กลัวว่าพ่อ จะเป็นแบบนี้เหมือนกัน (แต่พ่อเราก็ไม่ เพียงแต่ เขาชอบกลับบ้านดึก มีกลิ่นเหล้าติดอยู่บ่อยๆ)

 ตอนนี้เรารู้ว่าพ่อรักเรามาก ท่านทำงานหนัก แค่ไปสังสรรค์กับเพื่อนเท่านั้น

 เราคอยเป็นกำลังใจให้นะ สู้ๆจ้ะ


หัวข้อ: คุณครูค๊ะ หนูโลกส่วนตัวสูง แก้ยังไงค๊ะ
เริ่มหัวข้อโดย: ป่าน niieZz ที่ เมษายน 10, 2010, 08:53:23 pm
        คุณครู คือหนูก็พอรู้ตัวว่า หนูเองมีโลกส่วน ตัวสูง จะแก้

ยังไงค๊ะ คุณครู คือ ใครๆก็เคยบอกว่าหนูโลกส่วนตัวสูง แต่หนู

ไม่รู้จะแก้ยังไงอ่ะค่ะ



หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: mm ที่ พฤษภาคม 03, 2010, 10:47:51 am
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: กมลวรรณ ที่ ตุลาคม 05, 2010, 08:46:46 pm
คือตอนนี้หนูอยู่ ม.6 แล้วและหนูก้อยากสอบเค้าคณะแพทย์ของ กสพท ซึ่งจะสอบวันที่ 23-24 ม.ค.นี้ แล้วหนูอ่อนภาษาอังกฤษมาก ปิดเทอมตุลานี้หนูได้ลงเรียน NeW-GAT1 ค่ะ แต่หนูอยากเรียนครอสต่อไป แต่มีปัญหาอยู่ที่ว่าหนูอยู่ต่างจังหวัด อยู่โคราชค่ะ ถ้าหนูจะมาเรียนครอส GAT-2 ต่อหนูต้องเข้ามาเรียนวันเสาร์อาทิตย์ที่กรุงเทพ ค่ารถไปกลับก้ครั้งละ 4oo บาท ถ้าครอสนึงเรียน 15 ครั้งค่ารถเดินทางมาก้แพงกว่าค่าเรียนแล้วอะค่ะ หนูไม่รู้จะทำยังไงดี ขอความกรุณาคุณครูช่วยหนูหน่อยได้มั๊ยค่ะ หนูอยากเข้ามาเรียนจิงๆ ทางบ้านหนูฐานะก้ไม่ดีเท่าไหร่ ที่หนูมาเรียนปิดเทอมตุลานี้หนูก้นำเงินเก็บของหนูมาสมัครเรียนเอง หนูจะทำยังไงดีค่ะครู


หัวข้อ: Re: ช่วยอ่านหรือรับฟังนิดนึงก็ยังดีนะคะ
เริ่มหัวข้อโดย: khamkhajorn ที่ ตุลาคม 21, 2010, 06:47:00 pm
ครูคะ ตอนนี่หนูอยู่ม.3  หนูเริ่มท้อคะ  หนูรักแม่หนูมากคะ มากกว่าพ่อเลยคะ  ท่านทะเลาะกันบ่อย แต่ไม่รุนแรงมากคะแต่บางครั้งก็รุนแรง  หลายครั้งที่แม่อยากเลิกกับพ่อแต่แม่บอกว่าถ้าไม่ติดว่ามีหนูก็คงเลิกไปแล้ว  แต่ถึงเลิกกันจริงหนูก็ไม่รูว่าจะให้แม่ไปอยู่ที่ไหนคะ   แม่ไม่อยากกลับบ้านอาม่า  บ้านเดิมนะค่ะ เพราะท่านลำเอียงมาก ขนาดพี่คนงานยังดูออกเลย อาม่าหนูก็มีฐานะคนหนึ่งนะคะท่านมีลูกหลายคนคะ  แล้วท่านก็เอาหนูมาเลี้ยงเพราะท่านบอกว่ามันใกล้  รร กว่า แต่หนูเริ่มไม่ชอบอาม่าเลยคะ  เค้าลำเอียงกับแม่หนูมากคะ เค้ารักน้ามากว่าแม่     รักลูกของน้ามากกว่าหนู  หนูไม่เสียใจคะถ้ารักลูกน้ามากกว่าหนู   แต่หนูยอมไม่ได้ที่แม่หนูลำบาก  แม่หนูเป็นแม่ค้าคะและแม่ก็เป็นคนทำให้อาม่าและครอบครัวมีกินมีใช้จนวันนี้แต่สิ่งที่แม่ได้รับคือ  ความลำเอียง  อาจจะเพราะแม่หนูเป็นลูกแฟนเก่าอาม่าก็ได้คะ  อาม่าเกียดอากงแท้ๆของหนูมากคะ เค้าเหมือนหลอกใช้แม่ให้หาเงินให้ครอบครัว แต่เมื่อถึงเวลาแยกไปมีครอบครัว  เค้าให้ทุนแม่ไปสร้างตัวน้อยกว่าน้าที่ไม่ได้ช่วยครอบครัวเลย แตถึงเค้าบอกว่าเค้าให้แม่หนูมากกว่าแต่ลับหลังเค้าให้น้ามากกว่า   อาม่าอ้างว่าแม่หนูมีสามีไม่ดี  เลยไม่ให้ ทำให้แม่ไม่อยากอยู่  ไม่ใช่แค่อาม่าแต่รวมถึงน้าและอาหนู  อาหนูเป็นที่โปรดมากคะ  ลูกคนเล็กก็อย่างงี่และคะ  แต่อาหนูก็เลี้ยงอาม่าเพราะอาหนูมีการศึกษากว่าพวกพี่ๆ ทำให้มีอาชีพที่ดีกว่า แต่กว่าจะมีอาหนู แม่ก็เป็นคนที่เลี้ยงครอบครัวไม่ใชหรอคะ ทำไมความยุติธรรมไม่ถึงแม่หนูเลย แต่ถ้าแม่หนูไม่แยกไปอยูกับพ่อ  ก็คงเสียใจมากกว่านี้  แม่บอกว่ายอมอยู่กับพ่อที่ขี้เกียจดีกว่ากลับไปอยู่กับอาม่า  และประวัตศาสตร์เหมือนกำลังซ้ำรอย  เพราะเวลาหนูทะเลาะกับน้อง  อาม่าชอบเข้าข้างน้อง   อาม่าบอกว่ายอมให้น้องไม่ได้หรอไปนินทาแม่กับหนูให้คนอื่นฟัง  หนูอยากช่วยแม่คะ แต่หนูทำอะไรไม่ได้เลยคะเพราะยังต้องอาศัยในบ้านอาม่า คอยแต่เงียบทำเป็นไม่รู้เรื่องผู้ใหญ่  แต่จริงๆแล้วหนูรู้ดีเพราะหลายครั้งที่ประสบปัญหาด้วยตัวเอง   หนูอยากกลับบ้านแม่  อยู่ด้วยกัน พ่อ แม่ ลูก  ถึงจะไม่ร่ำรวย  แต่มีความสุขกว่า มีเงินทองมากมายแต่หาความสุขไม่ได้เลย    แม่บอกว่าถ้าเกรดเรียนหนูไม่ดี อาม่าก็คงไม่สนใจหนูหรอกคะ  หนูเคยคิดว่าอาม่าจะหรอกหนูเหมือนที่หรอกแม่หรือเปล่า    ครูคะตอนเด็กหนูไม่รู้เรื่องเลย  ทำไมแม่ไม่ให้หนูไปบ้านน้า   ไม่ให้เอาเงินจากอาม่า   เริ่มโตหนูเริ่มรู้  น้าหนูร้ายเกินกว่าที่หนูจะไปยุ่งด้วย  เค้าให้ร้ายแม่หนู ประสบด้วยตนเองถึงเชื่อว่าเรื่องที่แม่เล่าไม่ใด้โกหก ส่วนอาม่าก็ฟังความข้างเดียว  ครูคะมันเหมือนละครน้ำเน่าเลยใช่ไหมคะ  คิดว่ามีแต่นิยาย  เจอกับตัวเองแก้ปัญหาไม่ถูกเลยคะ  ได้แต่บอกให้ตัวเองขยันเพื่อจะได้มีอนาคตที่ดีจะเลี้ยงแม่  ไม่ให้ใครแกล้งแม่ได้อีก แต่บางครั้งก็ท้อมากคะ  ว่าหนูจะทำได้หรอ  หนูเป็นลูกคนเดียว  ถ้าหนูทำตัวไม่ดีแม่คงเสียใจที่สุด ที่พึงลูกคนนี้ไม่ได้   ถ้าหนูมีพี่น้องคงไม่กังวลหรอกนะคะเพราะแม่อาจจะพึงลูกคนอื่นได้       ขอบคุณคะที่ให้หนูได้ระบายความในใจที่บอกใครไม่ได้  ขอบคุณมากจริงๆคะ
 :D









หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Dek>>>Bodin ที่ ตุลาคม 21, 2010, 08:20:23 pm
 :)ขอเป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้ๆ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: { ~ M.ine + N.ika ~ } ที่ ตุลาคม 21, 2010, 09:03:06 pm
ใจเย็นๆนะคะ ทุกปัญหามีทางออกบอกพี่เสื้อส้มและคุณครูสุดสวย อิอิ วันหน้ายังมีให้เราเดินทางต่อไปค่ะ เราควรจะพยายามค่ะ เรื่องในอดีต มันไม่มีทางจะเปลี่ยนแปลงไปได้ แต่ถ้าเราทำวันนี้ให้ดีอนาคตของพี่ก็จะดีตามไปด้วยนะค่ะ เชื่อหนูสิค่ะ สูๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ เมื่อความพยายามอยู่ที่ไหนความพยายามก็อยู๋ที่นั่น ^^ เรายังมีคนให้กำลังใจอยู่เสมอค่ะ !!!  ;D


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: SSand ที่ ตุลาคม 24, 2010, 08:26:12 pm
ยังไงก็สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ^ ^


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: p ที่ ตุลาคม 27, 2010, 06:15:42 pm
ตังเม สู้ๆน่ะจ้าาาาา
เทออดทนได้ดีมากกก
พยายามต่อไปน่ะ
ทุกๆอย่างย่อมมีทางออกเสมอน่ะ
สักวันมันจะต้องดีขึ้นแน่นอน


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: กฤตณัฐ กิตติปริคุณ ที่ ตุลาคม 27, 2010, 09:44:19 pm
ดีครับคุณครู  ผมอยากจะถามว่าการเริ่มเรียนภาอังกฤษได้ต้องทำยังไงอะคับ  ผมอยู่ม.4เเล้วอะครับ เเต่ความรู้ไม่รุ้ว่าอยู่ป.อะไรอะคับ ผมอยากเรียนเเต่มันไม่เข้าใจไม่รุ้เรื่องเลยอะคับ ไม่รุ้จาเริ่มจากตอนไหนอะ  อยากจะขอวิธีการเรียนจากคุณครูอะคับ  ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดีอะคับผมเคยเรียนอะคุณครูครอสเเกรมม่าอะคับ
ขอบคุณคับ


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Luftwaffe ที่ ตุลาคม 28, 2010, 09:58:35 pm
When I find myself in times of trouble, mother Mary comes to me,
speaking words of wisdom, let it be.

And in my hour of darkness she is standing right in front of me,
speaking words of wisdom, let it be.


หัวข้อ: Re: ช่วยหนูด้วยนะคะครู
เริ่มหัวข้อโดย: Lindbearg ที่ กุมภาพันธ์ 26, 2019, 07:26:27 am
เป็นกำลังใจให้ทุกคน