ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
กรกฎาคม 17, 2018, 04:35:24 pm

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
189892 กระทู้ ใน 45640 หัวข้อ โดย 12003 สมาชิก
สมาชิกล่าสุด: tnnyas
* เว็บไซต์ เวบบอร์ด ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
+  Kru Somsri's English school
|-+  ห้องสนทนาของโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษคุณครูสมศรี
| |-+  คุยกับคุณครูสมศรี
| | |-+  หนูทำอะไรผิดคะ????
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: [1] 2 3 4 5 6 ลงล่าง ตอบ พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: หนูทำอะไรผิดคะ????  (อ่าน 38951 ครั้ง)
น้ำตานองหน้า
บุคคลทั่วไป
« เมื่อ: เมษายน 23, 2007, 06:22:18 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

คือว่าหนูไม่รู้จะไประบายกับใครอ่ะค่ะ ก็เลยอยากจะขอคำแนะนำและก็กำลังใจจากบอร์ดนี้ด้วยนะคะ

คือว่า เมื่อวานนี้แม่หนูเพิ่งกลับมาจากไปสัมมนาเรื่อง สุขภาพ ที่กาญจนบุรี และหนูก็รู้ว่าพอแม่กลับจากสัมมนาทีไรแม่ก็จะโมโหทุกที ถ้าหนูกับน้องสาวไม่ดูแลบ้าน คราวนี้หนูไม่อยากจะให้แม่โมโหแล้วก็ตีหนูอีก หนูกับน้องเลยช่วยกัน ซักผ้า แล้วก็ล้างจานกันจนหมดอ่าง แล้วพอแม่มาหนูก็ไปเปิดประตูแล้วก็ช่วยยกกระเป๋าเดินทางของแม่เข้ามาในบ้านด้วย แล้วหนูก็เดินไปเปิดคอมพิวเตอร์ซึ่งตอนแรกแม่เข้ามาก็ยังอารมณ์ดีอยู่นะคะ แต่พอแม่เดินไปรอบๆบ้านแม่ก็เริ่มติโน่นตินี่ สุดท้ายแม่ก็มาลงที่หนูว่าหนูว่าทำไมไม่ถูบ้านตอนแม่ไม่อยู่ไม่ด้ทำอะไรกันเลยหรือไง หนูก็เลยบอกแม่ว่าหนูซักผ้าแล้วก็ล้างจานแล้วไง แล้วแม่ก็บ่นๆๆๆๆๆ ไปจนถึงเรื่องว่า อ่านหนังสือกันบ้างหรือเปล่า น้องของหนูก็ตอบแทนว่า น้องอ่านแล้วแล้วหนูก็อ่านแล้วด้วย แม่ก็ซักต่องว่า น้องของหนูเห็นหนูอ่านจริงๆเรอะ หนูก็เลยฉุนซิคะ ว่าทำไมแม่ไม่เชื่อกันบ้างเลย หนูก็เลยบอกแม่ว่า แม่ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อซิ แม่ก็เลยเริ่มเข้าโหมดด่าไม่เลือกแต่หนูก็ไม่อยากจะเถียงกับแม่หนูก็เลยไม่อยากจะสนใจสิ่งที่แม่ว่าหนูเพราะหนูรู้ตัวเองว่าหนูจะเป็นพวกแค้นฝังลึกมากๆ แล้วจะจำไปจนวันตายว่าใครทำอะไรกับหนูไว้บ้าง แล้วหนูก็เลยปิดคอมฯ แล้วไปเอาตะกร้ามากะจะเก็บเสื้อผ้าขึ้นไปไว้บนห้องของหนู แม่ก็มาเอาตะกร้าหนูไปแล้วก็เอาตะกร้าตีหนูอยู่หลายที แล้วด้วยสันชาตญาณหนูก็เอามือบังตะกร้าไม่ให้แม่ตีหนูได้ถนัดๆ แม่ก็บอกให้หนูเอามือทั้งๆที่ยังไม่หยุดฟาดหนูด้วยตะกร้า หนูก็ไม่เอามือลง แล้วสุดท้ายหนูก็ทนไม่ไหวเลยแย่งตะกร้ามาจากแม่ของหนู แม่ของหนูก็บอกว่าหูสู้แม่งั้นหลอ แม่ก็เลยวิ่งไปหยิบขลุ่ยที่ทำมาจากพลาสติกกับร่มมาตีหนูจนขลุ่ยหักแล้วก็ฟาดหนูด้วยร่มต่อหนูก็ร้องไห้ที่แม่ตีหนูแล้วก็ถามแม่ไปด้วยว่าหนูทำอะไรผิดแม่ถึงต้องตีหนู จนน้องของหนูได้ยินเสียงหนูร้องก็มาช่วยหนูขึ้นไปข้างบนห้องของหนู แต่แม่ก็ยังเอาขลุ่ยที่ฟาดหนูจนหักขว้างตามขึ้นมาด้วย หนูก็นั่งร้องไห้อยู่บนห้องโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า แขน ขา แล้วก็หลังของหนูทั้งช้ำ เขียว แดงแล้วก็เลือดออกเล็กน้อย เพราะหนูไม่รู้สึกว่ามันเจ็บเลยค่ะ หนูแค่เห็นว่าที่ช่วงแขนซ้ายของหนูมันบวมขึ้นมาแล้วก็แดงๆก็เท่านั้นเอง จน 3 ทุ่มหนูก็เปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำตามปกติ หนูถึงได้เห็นว่า ขา แขนทั้งซ้ายและขวาโดยเฉพาะข้างซ้ายมันเลือดออกแล้วก็ช้ำเขียวจนหนูยังตกใจ พอหนูลองขยับแขนซ้ายดูมันก็รู้สึกขยับไม่ค่อยขึ้นแล้วก็ปวดจากข้อศอกไปจนถึงต้นแขบเลยล่ะค่ะ แล้วหนูก็เห็นอีกว่าหลังและก็เอวของหนูก็บวมแดง พออาบน้ำก็แสบไปหมดเลยล่ะคะ ตอนนอนก็ลำบากเพราะหลังกับแขนยังเจ็บอยู่ หนูไม่เคยโดนแม่ตีหนักขนาดนี้มาก่อนเลย หนูไม่รู้ว่าเป็นเพราะหนูทำผิดหรือเป็นเพราะบุหรี่ที่แม่หนูสูบ แต่แม่ของหนูก็พยายามไม่ให้หนูกับน้องรู้หรอกนะคะว่าแม่สูบ แต่หนูก็สังเกตุได้และก็บอกน้องว่าแม่ของหนูอาจจะสูบบุหรี่ น้องก็บอกว่าเคยเจอแล้วแล้วน้องก็เลยลองพูดกับแม่แต่แม่ของหนูก็บอกว่าไม่ได้สูบ แต่จนถึงเมื่อเช้าหนูก็ยังได้กลิ่นบุหรี่ลอยออกมาจากห้องน้ำเวลาที่แม่ของหนูอาบน้ำอยู่เลยค่ะ หนูไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรแม่ของหนูก็ตีหนูบ่อยๆแต่ไม่เคยควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้จนขนาดทำให้หนูเลือดออกแล้วก็เขียวช้ำเยอะมากขนาดนี้เลยนะคะ

ปล.หนูเคยคิดที่จะประชดแม่โดยการที่หนูจะกรีดตัวเองในตำแหน่งที่แม่ตีหนูแต่หนูก็ไม่ได้ทำซักที จนวันนี้คุณครูสมศรีได้มาพูดถึงเรื่องคนที่กรีดตัวเองเหมือนกัน หนูก็เลยนึกถึงตัวหนูเองขึ้นมาว่าหนูเองก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ถึงแม้จุดประสงค์จะต่างกันแต่การกระทำก็ไม่ได้ต่างกันเลย

ขอบคุณบอร์ดนี้นะคะ ที่ให้หนูได้ระบายเรื่องของหนูค่ะ
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
อันยองโอเซโย....ชอนึม " ปุ้ย " อิชิมมีดา...
Jr. Member
**
เพศ: หญิง
กระทู้: 99


" รักครูสมศรีค่ะ Kru Somsri is lady beautiful "


เว็บไซต์
« ตอบ #1 เมื่อ: เมษายน 23, 2007, 06:59:09 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

 ร้องไห้
เธอเป็นลูกที่ดีมาก  ดีมากจริงๆ 
เราไม่เคยเจอใครดีเท่าเธอมาก่อน

รู้มั้ย การที่เราไม่ตอบโต้ ไม่ทำร้ายแม่
ถือเป็นเรื่องที่ลูกคนนึง ทำดีที่สุดในตอนนั้นแล้ว
เรื่องของเธอ หน้าสงสาร และหน้าร้องไห้มากๆเลย
ถ้าเป็นเราน่ะ  เราคงคิดไปโน้นนนแล้ว
คิดที่ทำไรไม่ดีกับตัวเอง
( อย่าคิดน่ะ อย่าคิดทำร้ายตัวเองโดยการกรีดตัวเอง )
เราเป็นลูกคนเล็ก เราก็คงบอกไม่ถูกอ่ะน่ะ
ว่าคามรู้สึกของพี่คนโต  จะรู้สึกอย่างไรเมื่อเป้นแบบเธอ
แต่ถ้าเป็นพี่เรา  เรารู้อย่างนึงว่า
น้องต้องเป็นห่วงพี่อย่างแน่นอน
และน้องของเธอ ก็คงห่วงเธออยู่น่ะ

สิ่งที่เราเข้าใจก็คือ ความทรมานที่อยู่ในสภาพแบบนี้
คือเรารู้ เพราะถ้าเราเจออย่างเธอ
เราก็คงเหมือนเธอแน่ๆ
แต่เราอยากแนะนำเธอคือ
" เรื่องของแม่เธอ "
แม่ก็คือแม่น่ะ
บางที เรื่องที่แม่หนักใจ เสียใจ เค้าก็ไม่อยากจะให้ลูกรู้หรอก
แต่ถ้ามันเกินจุดสิ้นสุดอ่ะ
มันก็คงเป็นแบบนี้
เฉพาะฉะนั้น
อย่าคิดเกียจแม่ อย่าคิดเด็ดขาด
เพราะคนที่หน้าสงสารที่สุดคือ " แม่ "
คิดดูดิ  คนไม่มีเรื่องให้คิด
จะมีอาการแบบนี้หรอ
เราว่า แม่ของเธอ มีเรื่องให้คิดเยอะมาก
และไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไง
แม่เธอกำลังลำบากอยู่นะ
ทางที่ดีอ่ะ  ถ้าแม่เธอหาทางละบายได้
โดยไม่ต้องมาตีเธอ
เราว่า ก็คงจะช่วยได้เยอะ
คือ แนะนำแม่ให้หันหน้าเข้าวัด เข้าพระธรรมซิ
เราว่า จะช่วยแม่ได้เยอะเลย
ลองพูดกับแม่ดีๆอ่ะ
บอกแม่เลย ว่าเราเป็นห่วงแม่น่ะ
เชื่อซิ ถ้าลูกไม่เคยทำ แม่จะงงแล้วคล้อยตาม
เราเชื่อว่า ความอ่อนโยนของเรา
และความรัก
ทำให้คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของคนเรา
อ่อนลงได้


เราเชื่อว่า คนที่เจออุปสรรคอย่างเธอ
โตไป จะเป็นคนที่ดีที่สุด
ถ้าเธอเปลี่ยนแปลงมันได้
และเราเชื่อว่า
เธอจะต้องเปลี่ยนแปลงได้อย่างแน่นอน
เธอคือคนเก่ง
เก่งกว่าลูกที่ พ่อแม่รวย
มีบ้านหรูๆอยู่ด้วยซ้ำ
เรารู้สึกภูมิใจในตัวเธอน่ะ
เธอเป็นลูกที่ดีจริงๆ
ขอให้เธอ สู้ต่อไปน่ะ เราเป็นกำลังใจอยู่
มีอะไรก็อธิบาย รึ เล่าให้พวกเราฟังน่ะ
เราเข้าเว็บบ่อย
มีอะไรที่เราช่วยได้ เราจะช่วยน่ะ
สู้ๆจ้า



แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

เธอจะมีใจหรือป่าว เธอเคยมองมาที่ฉันหรือป่าว
ที่เราเป็นอยู่นั้น คืออะไร
เธอจะมีใจหรือป่าว  มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว....
Milky Way
คู่แท้
Sr. Somsri'S Fanclub
Hero Member
*****
เพศ: หญิง
กระทู้: 772


+-+-มอ มอ-+-+


« ตอบ #2 เมื่อ: เมษายน 23, 2007, 07:31:19 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

    กำลังใจจากบอร์ดนี้ยังมีกำลังใจเสมอ
แล้วเต็มเปี่ยมด้วย
     
     เธอรู้มั้ยว่าเราอ่านแล้วรู้สึกแบบ
เศร้าเลยอ่ะ คือไม่อยากจะเชื่อ
ว่าเรื่องแบบนี้ยังเกิดอีกหรอ
    แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามคนที่ทำให้เธอเจ็บ
คนที่เป็นแม่เราทำร้ายลูกตัวเอง
เค้าก็คงไม่ต่างจากเธอเท่าไหร่หรอก
แม่เธอคงเจ็บกว่าเธอหลายเท่าที่ต้องทำแบบนี้

     เชื่อเราน่ะคนที่อุ้มท้องเรามา9เดือน
แล้วเลี้ยงเราให้โตมาถึงทุกวันนี้เธอคิดว่า...
แม่ของเธอรึป่าว ถ้าเธอตอบว่าป่าว
เราจะบอกให้น่ะแม่เราทำทุกอย่างเพื่อเราได้
ลองนึกย้อนกลับไปสิ
แล้วเธอจะเห็นคำตอบของมัน
    เธอเชื่อเรามั้ยขนาดเราไม่สนิท
กับแม่น่ะเรายังทำให้เค้าด่าได้ทุกวันเลย
เราไม่เคยแสดงความรักให้แม่เราเลย
แต่ไม่ใช่เรารักพ่อคนเดียวน่ะ แม่เราไม่เคยที่
จะแบบต้องตีอ่ะ
แต่แม่เราจะบ่นๆๆๆๆแล้วก็ด่าๆๆๆๆๆๆทุกวัน
ถ้าวันไหนไม่โดนแม่ด่าวันนั้นฝนจะตก
 
     แล้วตอนนี้ตัวเธอเป็นไงบ้าง
ได้ไปหาหมอ หรือว่ากิน/ทายารึยัง

     จำไว้น่ะไม่ว่าอะไรจะเกิดข้นก็ตาม
อย่าใช้อารมณ์เป็นตัวตัดสิน
เพราะมันจะยิ่งทวีความรุนแรงมากเท่านั้น
     ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นมาแล้ว
ก็อย่าไปคิดถึงมันอีก ปล่อยอดีตให้ผ่านไปกับสายลม
แต่ยังมีพรุ่งนีที่แสนหวานรอเราอยู่
     
    อย่าเพิ่ง"ท้อ"ยามใดที่หมดกำลังใจ
เข้ามาในบอร์ดนี้ มาระบายอย่าทำร้ายตัวเอง
ด้วยการกรีดข้อมือ รู้มั้ยว่ามันเจ็บ
มันไม่เหมือนการกรีดก้อนเค้กที่ไม่รู้สึกอะไรเลยน่ะ
   
   อย่าลืมว่าวันพรุ่งนี้รอเราอยู่
อย่าปล่อยให้2-3เมื่อวานนี้ ทำลายหมื่นพรุ่งนี้ที่รอเรา

    อย่าลืมน่ะใช้สติเป็นตัว แก้ปัญหา
อย่าใช้อารมณืและความรู้สึกแก้
     ถ้าอยากระบายระบายออกมาให้หมด
ถ้าอยากร้องไห้ ร้องออกมาให้หมด
อย่าปล่อยให้ความทุกข์มาคอบงำ

    เรายังเป็นกำลังใจให้เสมอ
แม้ว่าเธอจะเจออุปสรรคมากเพียงไรก็ตาม
ถ้าอยากระบายก็ระบายออกมาเถอะ
ไม่มีใครว่า มีแต่คนจะเป็นกำลังใจให้
    สู้ๆอย่าเพิ่งท้อ อย่าลืมนะ
ถ้าขาดกำลังใจ ยังมีคนในบอร์ดนี้
เป็นกำลังใจให้เสมอ
    พรุ่งนี้มันจะต้องดีกว่านี้
เชื่อเราน่ะ"ฟ้าหลังฝน"ไง
   
  ถ้าเธอออนMก็เข้ามาน่ะปรึกษาได้
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

เธออยู่ที่ใดยังรักกันไหม ฉันไม่รู้ แต่ที่รู้คือฉันนั้นยังไม่เปลี่ยนใจ
ยังอยู่ตรงนี้ถึงแม้จะเหงาและเดียวดาย
แรม
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #3 เมื่อ: เมษายน 23, 2007, 10:37:28 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

นีคุณครูสมศรีนะลูก
ถึงกระต่ายน้อยบนดวงจันทร์ของคุณครู

 เจ็บมากไหมลูก 
 ถ้ามันเจ็บก็ให้มันเจ็บแต่กายนะลูกนะ
อย่าให้สะเทือนถึงจิตใจของหนูนะคนดี

สูดลมหายใจลึกๆ
เข้าลึกๆ  ออกลึกๆ สูดเข้าออกหลายๆครั้ง
หายใจเข้าให้สุดลมหายใจ
หายใจออกให้สุดลม
ดีขึ้นไหมลูก
ไม่ต้องคิด ไม่ต้องนึกถึงสิ่งที่ผ่านมานะลูก

จำที่คุณครูสอนได้ไหมลูก
คุณครูบอกว่าถ้าอะไรที่ไม่ดีเกิดขึ้นกับเราเหมือนมีดที่กรีดลงกลางใจ
แต่ลูกต้องทำตนประหนึ่งสายน้ำที่แม้นมีดจะกรีดเป็นทางยาว
แต่สุดท้านสายน้ำก็จะประสานมารวมกันปราศจากซึ่งรอยบาดคม

กระต่ายน้อยของคุณครู
ครั้งหน้า ถ้าเกิดอะไรขึ้น
ประคองสติให้ดีนะลูก
อย่าพูด อย่าคิด อย่าทำอะไร ณ.ขณะที่จิตหมองหม่นหรือขุ่นมัว
ต่างฝ่ายต่างร้อนก็จะนำไปสู่การผลาญสิ้นต่อความรู้สึกดีๆ
ชีวิตเกิดมาเพื่อที่จะกรองสิ่งมัวหมองและ"ตะกอนชีวิต"ออกนะลูก
ไม่ใช่เพิ่มตะกอนให้พอกพูน

ถึงแม่จะเป็นเช่นไร
ท่านก็คือผู้ให้เลือดเนื้อแก่เรา
ทนนะลูก
แม่คงอยู่ในความเครียดที่เรื้อรังจนคุมสติตนเองไม่ได้
ถ้าอารมณ์แม่เคลื่อนโถมกระหน่ำ
อารมณ์ของหนูต้องหยุดนิ่งนะลูก

ไม้ใหญ่ต้านพายุโถมกระหน่ำ
ไม้ใหญ่นั้นมิสามารถต้านทานแรงของพายุได้
แต่ต้นหญ้าที่โล้อ่อนโยนนั่นสิลูกกลับพยุงชีวิตให้ดำรงตนอยู่ต่อไปได้

"ลีลาดอกหญ้านั้นโอนอ่อน
แต่ลมแรง ฤาจักถอนต้นหญ้าได้"

คุณครูเข้าใจและเห็นใจความรู้สึกหนูนะลูก
ถ้าคุณครูอยู่ใกล้ๆ คุณครูจะกอดหนูไว้แน่นๆ
จะป้องกันไม่ให้ใครเข้าใจหนูผิด
แต่หากผู้นั้น เป็น"แม่"ของเรา
เราติด "หนี้ศักดิ์สิทธิ์"ของท่าน
น้ำนมที่ดูดดื่ม น้ำเหงื่อที่ดื่มกิน
มันเกินกว่าที่เราจะทำสิ่งใดโต้ตอบได้
นอกจากยอม"แพ้"อย่างผู้ชนะนะลูก
ชนะความโกรธของตัวหนูเอง
แพ้เพื่อให้แม่สบายใจ

ต้องมีสักขณะ ที่คุณแม่อารมณ์ดี
ถึงตอนนั้นลูกค่อยพูดกับคุณแม่
คงมีเรื่องมากมายที่คุณแม่แบกรับและกดดันหัวใจท่าน
และการที่เป็นผู้ใหญ่ในบ้านที่แสดงออกอย่างไม่ประณีต
จึงติดเข้าไปในตัวท่าน
หนูจำไว้นะลูก ว่ายามหนูเติบใหญ่
หนูจงเลือกจำแต่สิ่งดีๆของผู้ใหญ่ที่หนูนับถือ
และปฎิบัติตามท่านเหล่านั้น

ปาดน้ำตาให้แห้งนะลูกนะ
แม่ครูคนนี้จะคอยเป็นกำลังใจให้หนู

อย่าทำร้ายตัวเอง
เพราะเท่ากับเราโกรธร่างๆนี้
เขาไม่ผิดอะไรนะลูก
ถ้าหนูตั้งสติดีๆ
หนูจะได้ใช้ร่างๆนี้ไปสู่จุดหมายที่หนูต้องการ
ทุกข์เกิดที่จิต
เวลาดับต้องดับที่จิต

ทุกข์เกิดเพราะความคิด
ความคิดดับ ทุกข์ก็จะดับตาม
หายใจเข้าออกยาวๆนะลูก
เพราะ"ลม"กับ"อารมณ์"คือสิ่งเดียวกัน
เวลาลูกโกรธ ลมหายใจลูกจะถี่ยิบ
สติจะหายเหลือแต่อารมณ์ที่นำปัญญา
เราต้องเอาปัญญากลับมาโดยการเรียก"สติ"ให้อยู่กับตัว
"สติ"มันจะหายไปตอนที่เราไม่รู้ตัวนะลูก
ถ้าลูกรูสึกตัว กำหนดความรู้สึกที่นิ้วมือก็ได้
ใช้นิ้วหัวแม่มือ และนิ้วชี้ นิ้วกกลางถูเป็นวงกลม
ความรู้สึกมันจะไปไล่ความไม่รู้หรืออามณ์ให้หายไป
พอได้สติ ก็ไม่ต้องคิด นั่งฟังโดยดุษณี
ท่านเป็นแม่เรานะลูก

วันที่ท่านเบ่งท้องคลอดเราออกมาลืมตาดูโลกได้ นั่นก็เป็นพระคุณยิ่งต่อการได้เกิดมาเป็น"มนุษย์"
กรรมหนักจะกลายมาเป็นกรรมเบา
กรรมเบาจะกลายเป็นอโหสิกรรม
เมื่อเรามี"สติ"
"สติ"มา "ปัญญา" ก็จะตามมานะลูก
พรุ่งนี้คุณครูสอนเสร็จคุณครูจะรอหนูนะลูก
หนูอัดอั้นอะไร
หนูระบายออกมาให้แม่ครูคนนี้เลยนะลูก


กระต่ายน้อยของครู
ยามนี้เหนื่อยแรงนัก
จงพักเถิด
อย่าตกใจจนโลดแล่นไปหลงทิศหลงทางเลยนะลูก
คุณครูจะเป็นเข็มทิศนำทางชีวิตให้กระต่ายน้อยของคุณครู

หนูเห็นพี่ๆน้องๆ หมู่ลูกๆคุณครูที่เข้ามาให้กำลังใจหนูไหมลูก
หนูไม่ได้อยู่คนเดียว
หนูมีเพื่อนนะลูก
อย่าแม้แต่จะคิดที่จะทำร้ายตัวเอง
ถ้าจะกรีดเนื้อหนู
มากรีดเนื้อคุณครูนะ
คุณครูอ้วนพอรองรับรอยมีดให้หนูนะลูก
ห้ามคิดมากนะคนดี

ฝันดีนะ
กระต่ายน้อยของครู


แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
pattypass
Jr. Member
**
เพศ: ชาย
กระทู้: 91

ไม่หล่อ เลยเลือกไม่ได้ !!!


« ตอบ #4 เมื่อ: เมษายน 23, 2007, 11:04:59 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

สู้ต่อไปทาเคชิ  - -"
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

พลังที่ยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่
X>->*~l-!-J-d-e~*<-<X
Sr. Somsri'S Fanclub
Full Member
*****
กระทู้: 167


*~Beyond Description~*


« ตอบ #5 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 04:55:40 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

    ตั้งแต่อ้อนแต่ออกแม่บอกรัก
ให้ประจักษ์คุณไซร้ใหญ่มหันต์
จะทดแทนด้วยสิ่งใดไม่เทียมทัน
คุณแม่นั้นเหนือยิ่งกว่าสิ่งใด
     อุ้มท้องทุกข์ทรมานนานนักหนา
นับเวลา 9 เดือนเห็นจะได้
กว่าจะคลอดลูกน้อยกลอยฤทัย
แทบขาดใจปวดจนท้องทรมาน
     เห็นหน้าแล้วแก้วตาแสนน่ารัก
เฝ้าฟูมฟักทนุทะนอมเจ้าจอมขวัญ
ทั้งป้อนข้าวป้อนน้ำสารพัน
จนเจ้านั้นเติบโตโอ้ลูกยา
     ยามเจ็บปวดป่วยไข้ใครเป็นห่วง
น้ำตาร่วงสงสารเจ้าหนักหนา
อยากเจ็บแทนปวดแทนโอ้ลูกยา
เลี้ยงเจ้ามาแสนยากลำบากกาย
    หวังพึ่งพิงยามชราน่าอนาจ
ยามแม่ขาดเลียวแรงแห้งเหือดหาย
หากลูกรู้แม่นี้ดีอย่างไร
คงจะได้มีลูกคอยดูแล
     ผมขาวโผล่ร่างกายที่ผ่ายผอม
หลังก็ค่อมเดินง้ำเมื่อยามแก่
หากรู้รักทิ้งไปไม่เหลียวแล
แม่แก่ๆจะยอมทนจนสิ้น


     เทอหายามาทายัง
ปวดที่แผลไหม กินพาราด้วยนะ
อย่ากินอาหารสแลงนะเดี๋ยว
แผลจะหายยาก ตอนนี้เจ็บอยู่ไหม
     เพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบของคุณแม่
เท่านั้นแหละ  คุณแม่ท่านเหนื่อยมา
ท่านอาจมีอะไรไม่สบายใจก็ได้
อย่าไปถือโทษโกรธท่านเรยนะ
     ตั้งต้นเองเป็นต้นไผ่เถอะ
แม่ลมจะแรงสักเพียงไหน
มันก็พลิ้วไปตามลมได้
อย่าเป็นต้นไม้ใหญ่เลย
มันจะโคนลงมาเสียป่าว
    คิดดูสิตอนที่เราเกิดมา
เราทำให้แม่เจ็บสักเพียงไหน
เลือดกี่หยดที่พรั่งพรูออกมา
ท้องนี้ปวดสักเพียงใด
    เทอเป็นลูกที่กตัญญูมาก
เทอทำให้คุณแม่ระบายทุกข์
บนความเจ็บปวดของเทอ
แต่ไม่โต้ตอบเลย
จะมีลูกสักกี่คนที่ยอมทำเช่นนี้
สักวันหนึ่งท่านคงคิดได้
และจำต้องผ่ายแพ้ต่อความดีของเทอนะ
    อย่าทำร้ายตัวเองเรยนะ
ไม่ใช่เทอที่เจ็บแต่คุณแม่ของเทอ
ก็เจ็บด้วยเช่นกันนะ ไม่ใช่กายที่เจ็บ
แต่มันเป็นจิตใจที่ปวดร้าว
มันเจ็บยิ่งเสียกว่า กายที่เจ็บเสียอีก
บาดแผลอาจจะทายาก็หาย
แต่ใจต้องใช้เวลา และความรัก
เยี่ยวยา ทนุถนอมประคองไปเรื่อยๆ
ไหนยังจะคงรอยบาดแผลไว้อีก
  พายุที่พัดกระหน่ำ สักวันมันย่อมอ่อนกำลัง
แต่กำลังใจเมื่อมีมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำให้คนเราเข้มแข็ง
  เทอยังมีน้องที่คอยเป็นห่วงด้วยนะ
อย่าเป็นแบบอย่างที่ไม่ดี
แก่อนาคตของชาติอีกคนหนึ่งเรยนะ
เอาอุปสรรคในวันนี้โยนทิ้งไปกับอดีตเถอะนะ
ยังมีอนาคตที่สดใสรอเทออยู่นะ
   เก็บอารมณ์ไว้นะอย่าปล่อยมันออกมา
เวลาเรารู้สึกไม่ดี หรือโกดใคร
ใช่ปัญญา เยี่ยงอย่างนักปราชญ์
ตัดสินทุกอย่างนะเทอนะ
ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้นะ
    อย่างเก็บความทรงจำนี้เข้าไดอารี่ชีวิตเทอเรยนะ
ลองนึกเวลาที่มีความสุขกับคุณแม่สิ
นึกเวลาที่แม่ทำให้เรามีความสุข
นึกเวลาที่ครอบครัวของเรายิ้มและหัวเราะกัน
    กว่าจะได้เกิดมาเป็นลูกของแม่คนนี้มันยากนะ
กว่าสวรรค์จะประทานพรให้เรามาเจอกันเกือบทั้งชีวิต
จะต้องทำบุญร่วมกันกี่ชาติ กี่ภพ กว่าจะได้ผูกพันกัน
  เคยรู้บ้างไหมตอนที่แม่ท้องเราเราเคยเป็นใครก้อไม่รู้
แต่ท่านกลับเลี้ยงเรามาอย่างดีนะ
   เอาน้ำตา หยาดเลือด ความทุกข์ในวันนี้
โยนมันเข้ากองฟางแห่งความโชคร้าย
แล้วเอาไฟแห่งความโกรธ
แผดเผาพวกมันไปให้หมดซะ
มันจะได้ไม่ติดตัวเรา
   สู้ๆนะ กำลังใจ
ความรัก ความหวังดี
ความห่วงใย ถ้าต้องการ
เข้ามานะ
ยังมีคุณครูสมศรี และพวกเราคอยเทออยู่นะ
ซับน้ำตาซะ อย่าลืมทายา และทานยาด้วย
ไม่เจ็บแล้วนะ เข้มแข็งและอดทนต่อไปนะ
เราเป็นกำลังใจให้เทอนะ
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

ภูมิใจ มาก

ที่มีครูสวยยยย

จริงใจนะนี่
hihi55
Newbie
*
กระทู้: 6


« ตอบ #6 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 05:59:00 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

      เธอเป็นลูกที่ดีมาก  ขอให้สู้ต่อไปนะ  ทาเคชิ 

     ขยัน ตั้งใจเรียน สู้ต่อไป       
 
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
Bangamo
Newbie
*
กระทู้: 13


« ตอบ #7 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 06:15:15 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

ผมขอเป้นกำลังใจให้พี่ต่อไปนะฮะ

พี่เป็นคนที่ประเสริฐมากเรยยยยย

แต่อย่าทำร้ายตัวเองน้ามันไม่ดี

ผมเป้นกำลังใจให้ครับและเชื่อว่าซักวันแม่คงเข้าใจ
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
s.d
Jr. Member
**
เพศ: หญิง
กระทู้: 54


« ตอบ #8 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 06:29:50 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

ส้ม มาเป็นกำลังใจให้นะ
ตัวเองรู้จักมั้ย
ในความมืดยังมีดวงดาวที่ส่องสว่าง
เหมือนกันนะ
เมื่อเทอมีความทุกข์
แต่เทอมีเพื่อนที่ตัวเองไม่รู้จักมากมายมาเป็นกำลังใจ
สู้ต่อไปนะ
การที่เราไม่ตอบโต้แม่เป็นสิ่งที่ดี
มันเป็นบุญอันยิ่งใหญ่
ส้มได้อ่านเรื่องข้างบนแล้ว
ส้มเป็นกำลังใจให้นะ
ทำความดีต่อไป
สักวันความดีนั้นจะตอบเเทน
กลับมาหา
เจ็บมากมั้ย
ถ้าเจ็บเอาความกตัญญูเเละความรักเข้ารักษาสิ
ทนมันต่อไปนะ
อย่าทำร้ายตัวเองเลย
มันไม่ช่วยอะไรนะ
เคยลองตบหน้าตัวเองมัย
ลองตบดูสิ
จะรู้ว่ามันเป็นยังไง
แล้วคิดดูสิว่าทำแบบนี้ใครเป็นคนที่เจ็บ
แล้วใครที่เจ็บที่สุด
คนที่เจ็บที่สุดก็คือ คนที่ทำให้เทอคิดอยากจะทำ
นั่น คือแม่
คิดดูสิ
ว่าเมื่อตอนแม่เทอมีสติ
ท่านจะรู้สึกยังไง
ท่านจะรู้สึกว่าท่านทำลายดวงใจของท่านเองไง
ถ้าตัวเองโกรธท่านนะ
ให้ตัวเองนึกถึงอ้อมกอด เเรกตอนเกิดสิ
เเล้วตัวเองจะหายโกรธท่าน
ลองทำดูสิ
อื้อ เเล้วก็เรื่อง
บุหรี่ อะ
ท่านคงมีเรื่องให้คิดนะ
สมัยก่อนพ่อส้มก็เป็น
ส้มว่าที่ท่านเเอบสูบเพราะว่าท่านไม่อยากให้ตัวเองเเละน้องเห็น
ส้มมาเล่าให่ฟัง
พ่อส้มเคยสูบบุหรี่
เพราะความเครียด
ส้มเลยพูดกลับท่านขอร้องให้ท่านหยุด
ส้มถามท่านว่า "หยุดเพื่อลูกได้มัย"
"อยากอยากดูหนูรับปริญญาไม่ใช่หรอ"
ไหนป๊าสัญญากะหนูไง
ท่านเลยหยุด
ตัวเองอาจจะกลัวนะ
กลัวที่จะโดนตี
แต่อย่ากลัวนะ
ก่อนที่มันจะสายไป
ส้มมีเรื่องจะเล่า
มันเป็นชีวิตของส้มไง
พ่อส้มหนะเคยสูบบุหรี่
เรียกว่ากินเเทนข้าวเลย
ซึ่งตอนนี้พ่อส้มไม่อยู่บนโลกใบนี้เเล้ว
ท่านจากไปประมาณ2ปีกว่าเเล้ว
ตอนท่านอยู่ท่านป่วยมา7ปี
มันเป็นอะไรที่ทรมานมาก
ท่านต้องตาบอดเพราะ เบาหวานขึ้นตา
เเต่ไม่สามารถผ่าตัดได้
เพราะพ่อส้มหัวใจโต
หมอบอกถ้าผ่าตัดโอกาสตายสูง
สาเหตุที่ผ่าตัดไม่ได้นั้นเกิดจากบุหรี่
ทำให้พ่อส้มตาบอด
เมื่อ 2 ปีก่อนตาย
พ่อส้มเริ่มมีอาการประสาทหลอน
ไม่สามารถนอนได้เพราะท่านจะร้องโว้ยวาย
เกิดจากสารพิษในร่างกายมากเกิน
ส่วนนึงเกิดจากบุหรี่
หลังจากนั้น
นอกจากมีอาการประสาทหลอน
หมอยังเเจ้งให้ทราบว่า
ถุงล้มในปอดพ่อส้มไม่มี
ปอดว่างป่าว
จึงทำให้ท่านหายใจไม่ออก
มันทรมานมาก
ยามที่ส้มเห็นพ่อทุรนทุราย
แต่ส้มช่วยอะไรท่านไม่ได้
ส้มได้เเต่ภาวนาให้ท่านหมดทุกข์
เพราะท่านทรมานมาก
ส้มไม่อยากให้ใครเป็นแบบส้ม
รวมถึงเเม่ตัวเองด้วย
รวบรวมความกล้าซะเเล้วพูดกลับท่าน
มันยังไม่สายหรอกนะ
ที่จะบอกท่าน
ส้มไม่อยากเห็นใครเป็นแบบพ่อ
ตอนเเรกส้มไม่กล้าบอก
เพราะพ่อเป็นคนอารมร้าย
เเต่เมื่อส้มกล้ามันสายเกินไป
ตัวเองอยากสายแบบส้มหรอ
รีบบอกท่าน
ขอร้องท่านซะ
เพราะแม่ตัวเองอาจจะสูบไม่กี่ปี แบะในปริมาณที่น้อย
เเต่พ่อส้มสูบมาเป็น10ปี
มันยากที่จะไม่เป็นอะไร
สู้ๆนะ
ส้มบอกได้เเค่นี้จริงๆ
มันขึ้นอยู่กลับความกล้าของเทอเองนะ


แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
อันยองโอเซโย....ชอนึม " ปุ้ย " อิชิมมีดา...
Jr. Member
**
เพศ: หญิง
กระทู้: 99


" รักครูสมศรีค่ะ Kru Somsri is lady beautiful "


เว็บไซต์
« ตอบ #9 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 06:38:14 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

ดีขึ้นแล้วนา ........ ดีใจด้วยจริงๆจ้า
มีอะไร มาเขียนได้อีกน่ะ
เราจะคอยเป็นกำลังให้เธอน่ะ
แล้วหวังว่าประสบการณ์ชีวิตนี้
จะเป็นบทเรียนของเธอ และเป็นกำลังใจที่ดี
ให้เธอสู้ๆต่อไป
อย่างน้อย เราจะไม่เคยเห็นหน้า
ไม่เคยรู้จักกัน
แต่มันไม่สำคัญเนอะ
เราเป็นมนุษย์ เป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
ไม่ช่วยมนุษย์ด้วยกันเอง แล้วจะช่วยใครเนอะ
มีอะไรก็เขียนได้อีกน่ะ  อย่ากลัวที่จะระบายน่า
พูดออกมาเลย เราจะได้ช่วยๆกัน
ขอให้เธอสู้ๆต่อไป

ขอให้พระเจ้าคุ้มครองคนดีอย่างเธอ
*--*
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

เธอจะมีใจหรือป่าว เธอเคยมองมาที่ฉันหรือป่าว
ที่เราเป็นอยู่นั้น คืออะไร
เธอจะมีใจหรือป่าว  มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว....
แจนเนอร์
ส.ก.น. ม.6
Newbie
*
เพศ: หญิง
กระทู้: 11


รักครูสมศรี XD


เว็บไซต์
« ตอบ #10 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 07:48:09 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

ไม่ได้เข้าแตะคอมฯมาหลายวัน จนวันนี้ครูสมศรีได้เล่าให้ฟัง ไม่ได้อยากรู้อยากเห็นอะไรหรอกนะ ...

ขอเป็นกำลังใจให้คุณเจ้าของกระทู้นะ

สู้ต่อไป!! อย่าท้อถอย... แม้กำลังกายจะหมด แต่ตราบใดที่กำลังใจเรายังมีอยู่ เราก็จะยืนหยัดต่อไปได้
เข้มแข็งเข้าไว้นะ... อย่าท้อ... ชีวิตเราก็มีทั้งสุขและทุกข์ เราต้องฟันฝ่าไปให้ได้...

สักวันคุณแม่ก็จะเข้าใจคุณ ^^"
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
NuLex
Newbie
*
กระทู้: 1


« ตอบ #11 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 08:41:53 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

วันนี้เราฟังที่ครูสมศรีอ่านเรื่องของเธอในห้อง เราแอบมีน้ำตาเลยล่ะ

เธอยังโชคดีนะที่อย่างน้อยแม่ก็ยังอยู่กับเธอ ถึงแม้เค้าจะอารมณ์รุนแรงไปบ้างแต่ก็ให้อภัยเค้าเถอะนะ

เราเป็นลูก..ไม่ว่าแม่เราจะเป็นยังไง เราก็ควรจะรักแม่ให้มากๆใช่มั๊ย

เราคิดว่าสิ่งที่แม่เค้าทำลงไป เค้าไม่ได้ตั้งใจหรอก ผู้ใหญ่น่ะมีเรื่องให้คิด ให้เครียดตั้งมากมาย

ดูสิ..ขนาดเราอายุแค่นี้ เรายังมีเรื่องให้เครียดให้รับผิดชอบตั้งเยอะ

เราเชื่อนะว่าแม่ของเธอรักเธอและน้องมากและเค้าก็เสียใจที่ตีเธอ

ไม่เป็นไรนะ

ส่วนเรื่องบุหรี่ ลองคุยๆกับแม่ดูนะ เอาวันที่เค้าอารมณ์ดีๆหรือวันเกิดก็ได้ ขอแม่ว่า ไม่สูบบุหรี่ให้เป็นของขวัญวันเกิดของหนูได้มั้ย

เราก็ไม่ชอบนะ คนที่สูบบุหรี่ นอกจากจะทำร้ายตัวเองแล้วยังทำร้ายคนอื่นๆด้วย

แม่ของเราก็สูบบุหรี่ ทั้งบุหรี่และเหล้าเลยล่ะ ตอนที่ท้องเราเนี่ยแหละ..เราเกือบตายเหมือนกัน ตอนนี้แม่ไม่อยู่กับเรา

(ไม่ใช่ว่าเสียชีวิตหรืออะไรหรอกนะ..แต่เราก็ไม่รู้เพราะเค้าทิ้งเราไปตั้งแต่เด็กๆแล้ว)


เอาเป็นว่า..เราเป็นกำลังใจให้เธอนะ

รักและดูแลแม่ของเธอดีๆ

ดูแลตัวเองและน้องด้วย

เข้มแข็งนะ..แล้วเรื่องร้ายๆก็จะผ่านไป

แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
Somsri-fanclub
Newbie
*
กระทู้: 2


« ตอบ #12 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 08:45:44 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

วันนี้ เราได้ฟังเเล้ว  เราแอบน้ำตาซึม เลย


เราเป็นกำลังใจให้เธอเสมอนะ    



เข้มแข็งนะจ๊ะ     กระต่ายน้อยในดวงจันทร์



ปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางออก ขอให้เธอหาทางออกที่ดีที่สุดให้ได้นะ
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
Liberty-Life
Newbie
*
เพศ: หญิง
กระทู้: 5


เว็บไซต์
« ตอบ #13 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 08:51:09 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

วันนี้ครูสมศรี ( ใน  DVD )  ก็อ่านให้ห้องเราฟัง ( GM  รอบบ่าย )
ก็รู้สึกเศร้าเหมือนกัน 
ยังไงก็สู้ต่อไปนะ  เป็นกำลังใจให้ !!  สู้ๆ  สู้ตาย !!
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

ฮืม??(-? ( หากเจอกับสถานการณ์เลวร้ายเพียงใด  จงสุขุมและเยือกเย็น) ?-)ฮืม??
pattypass
Jr. Member
**
เพศ: ชาย
กระทู้: 91

ไม่หล่อ เลยเลือกไม่ได้ !!!


« ตอบ #14 เมื่อ: เมษายน 24, 2007, 10:53:38 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

ถ้าคิดได้แล้ว ต่อให้ไม่ไปหาครูสมศรีคงไม่โกรธอ่ะครับ
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

พลังที่ยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่
หน้า: [1] 2 3 4 5 6 ขึ้นบน ตอบ พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  

+ ตอบด่วน
ด้วยฟังค์ชั่น ตอบด่วน คุณสามารถใช้โค๊ดและ เครื่องหมายแสดงอารมณ์ได้ เหมือนการตั้งกระทู้ธรรมดา แต่สามารถทำได้สะดวกกว่า

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
โรงเรียนสอนภาษาอังกฤษ"คุณครูสมศรี"   โรงเรียนสอนภาษาอังกฤษ... ที่ให้มากกว่าวิชาภาษาอังกฤษ     ติดต่อเรา