ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ธันวาคม 16, 2017, 09:49:50 pm

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
188330 กระทู้ ใน 44408 หัวข้อ โดย 11927 สมาชิก
สมาชิกล่าสุด: natalee
* เว็บไซต์ เวบบอร์ด ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
+  Kru Somsri's English school
|-+  ห้องสนทนาของโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษคุณครูสมศรี
| |-+  คุยกับคุณครูสมศรี
| | |-+  แม่กับพ่อไม่เคยไว้ใจหนู
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: [1] ลงล่าง ตอบ พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: แม่กับพ่อไม่เคยไว้ใจหนู  (อ่าน 2444 ครั้ง)
เพชร
บุคคลทั่วไป
« เมื่อ: มกราคม 30, 2011, 11:30:04 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

หนูเข้าใจนะคะว่าคุณแม่ทุกคนเป็นห่วงลูก โดยเฉพาะลูกสาว*
เรื่องก็มีอยู่ว่าหนูไปขี่จักรยานกับเพื่อนหนู(ช)และก็น้องๆผญ ในหมู่บ้านบางครั้งน้องๆผญก็จะกลับบ้านก่อน หนูก็เลยอยู่กับมัน2คน ถึงประมาณ6โมงกว่าๆ หนูไปขี่จักรยานบ่อย เพราะเครียดจากการเรียน แม่ก็เลยสงสัยเลยพูดว่า เดี๋ยวแม่กับพ่อไปด้วย ขับรถตาม และให้หนูขี่จักรยานกับมันไป หนูก็แบ่บ อะเฮือก!ถึงขนาดขับรถตาม มันเว่อร์ไปแล้วมั่ง ก็บอกกับแม่ไปว่าไปขี่จักรยานเฉยๆไม่มีอะไร ก็พูดคุยตามประสาเด็กธรรมดาเพราะหนูย้ายร.ร.แล้วด้วย ก็ไต่ถามทุกข์สุข เรื่องเพื่อนบ้างถึงขนาดโทรจิกเพื่อนหนูเลย คนนั้นอะคะ คือสรุปว่าแม่กับพ่อไม่ไว้ใจหนู พอหลังจากขี่จักรยานกันเสร็จก็อาบน้ำขึ้นห้อง(ทำการบ้าน)หนูเป็นคนทำการบ้านนานพอสมควร เพราะไม่แน่ใจว่าจะถูกหรือไม่ แล้วก็นอนดึกเลยตื่นสาย แม่ก็ชอบบ่น คุยโทรศัพท์กับผชใช่มั๊ย วันๆไม่ทำการบ้าน นั่งแชททั้งคืน ใส่ขาสั้น จะไปให้ใครเขาลูบ ซอยผมจะไปยั่วผชที่ไหนอีก แล้วออกไปขี่จักรยานทุกวันๆ อยากท้องใช่มั๊ย บลาๆๆๆๆ บ่นได้อีก หนูก็เสียใจอะคะ ทำไมไม่เคยเชื่อใจกันบ้างเลย แล้วทีคนอื่นลูกเป็นแบบนั้นพ่อแม่ยังรับได้ หนูก็พูดเชิงว่าหนูทำอะไรผิด แต่ไม่ได้เปรียบว่าหนูต้องเป็นแบบนั้นพ่อแม่ถึงจะรับได้ หนูก็แค่ไม่เข้าใจเท่านั้นเอง ตอนหนูม.1หนูติดแม่มากๆๆ นอนกับแม่ทุกคืน จนแม่เริ่มบ่น "โตเป็นควายละ ทำไมไม่หัดนอนคนเดียวซะบ้าง แล้วห้องนอนส่วนตัวชั้นจะสร้างไว้ให้เธอทำไมกัน " หนูก็แบ่บอะไร้ว้า ทำอะไรผิด ก็กลัวผี โดนด่าอีก "เดี๋ยวโตขึ้นก็ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง หัดพึ่งตัวเองบ้าง"หลังจากนั้นหนูก็เริ่มนอนคนเดียวแล้วก็เริ่มชินชอบล็อคประตูห้องนอนมีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น ชอบนอนคนเดียว จนม.3 แม่ก็เริ่มบ่น ทำไมชอบล็อคห้องนอน มีความลับแน่ๆเลย แล้วแม่ก็ชอบไปรื้อกระเป๋า ค้นทุกอย่างทุกซอกทุกมุม เข้าใจไหมคะว่าหนูชินกับการเป็นส่วนตัวเพราะถูกแม่ว่าตอนเด็กๆพอโตขึ้นมาแม่มาทำงี้หนูก็โมโหสิคะ ขึ้นคะเริ่มเถียงบ้าง แม่ก็ด่าอีก ไม่เข้าใจเลย อยากหนีไปอยู่บ้านเมตตาแล้วคะ รบกวนช่วยตอบหน่อยนะคะ ซีเรียสมากคะ ทนมาหลายปีแล้ว
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
voyage
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #1 เมื่อ: มกราคม 30, 2011, 11:51:45 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

พ่อแม่อาจจะคิดไม่เหมือนที่ตัวเราคิดก็ได้
เค้าเป็นห่วงไม่อย่างนั้นเค้าก็คงไม่มาเสียเวลายุ่งด้วยหรอก..


เวลาแม่ว่า ให้อดทนไว้........ หายใจเข้าลึกๆๆ
ยิ่งเถียงกลับ ก็ไม่จบสักที
กลายเป็นความทรงจำเลวร้าย ติดใจของเราไป
ลองพูดดีๆกับแม่ คำหวานๆ...

จงมีสติ
คิดว่าเราทำอะไรไปและเรากำลังทำอะไรอยู่

สู้ๆนะ  ยิ้ม ยิ้ม




แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
คุณครูสมศรีสุดสวยจร้า!!
น่าร๊ากกกกก
Administrator
Hero Member
*****
เพศ: หญิง
กระทู้: 4364


เดาซิ...คุณครูอุ้มน้องหมากี่ตัว อิอิ


เว็บไซต์
« ตอบ #2 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 01, 2011, 01:25:50 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ


ขออนุญาตขยายตัวอักษรหนูนะคะ อ่านไม่ออก ตัวเล็กไป อิอิ

โถๆๆๆ

เข้าใจความรู้สึกหนู

เอาอย่างนี้ไหมคะ

แก้ทีละจุดนะ

1.ขี่จักรยาน

1.1 รีบขี่ รับกลับ

ไปขี่เพราะเครียด แต่จะเครียดหนักกว่าเพราะไปขี่นี่แหละ

1.2 หาเพื่อหญิงไปขี่เพิ่มอีกคนกันคนครหานะคะ

เวลาใครมาฟ้องคุณแม่เพื่อนญ.จะได้ช่วยหนูได้

ภาพพจน์ดูดีขึ้นด้วยนะคะ

2.ผม+การแต่งตัว

การแต่งขาสั้น มันทำให้กระตุ้นความรู้สึกของผู้ชายที่อยู่ในนภาวะอารมณ์ใคร่ให้คิดในสิ่งไม่ดี

ไม่ใส่สั้น ใส่รัดรูปก็จะดีนะคะเพราะ ของดีๆก็เก็บไว้ให้คนที่เรารักที่สุดดู

แฟชั่นส่วนใหญ่ ผู้ชายออกแบบ

เขาก็ต้องออกให้เขาได้เห็นได้มอง

สุดภาพรัดกุมไว้นะคะ

คุรแม่จะได้ไม่ต่อว่าเราอีก

ยอมเชยดีกว่าถูกบ่นเนอะ น่าเบื่อกว่า

3.การอ่านหนังสือ

อ่านให้คุณแม่เห็นชัดๆไปเลย ท่านจะได้สบายใจ

ล็อคห้องมันกทำให้เเม่สงสัยว่าจะล็อค เพื่อออออ

เพราะมันบ้านของเรา

อ่านเยอะๆอ่านจนแม่เห็นหนูจชินตานะคะ


เชื่อคุณครูนะคะ

อันนี้น่ะแก้ได้เลยนะ แก้ตรงจุดเลยลูก

ทำตามคุณครูนะคะ

รักนะ

คุณครูสุดสวยค่ะ
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า

อย่าลืมเทียมเกวียนเยี่ยงควาย อ่านซ้ำๆ ทวนซ้ำๆ นะคะ คุณครูสมศรีและพี่ๆเสื้อส้ม เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆค่ะ!!!!!
HANAMI
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 25, 2017, 12:45:32 pm »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ

เราเข้าใจเลย เพราะนี่แม่เราก็เป็น ทั้งชีวิตไม่ออกไปเที่ยวกลางคืนเลย กลางวันก็เช่นกัน ถ้าไม่โกหกว่ามีเรียนก็ไม่ได้ไปไหน?ฮืม   จนมีวันนึงแม่เราบอกว่าถ้าเรียนจบมหาลัยแล้วชีวิตเป็นของเรา  เรารีบเรียนเลย แบบตั้งใจมากหลักสูตร4ปี เราแค่เรียน3ปีจบแบบรับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะ เพื่ออยากได้ชีวิตอิสระ แต่พอจบมาจริงๆนั้น แม่กลับบอกเราว่า ถ้าเธอทำงานได้หาเงินเลี้ยงตัวเองได้ชีวิตก็เป็นของเธอ  เรารีบไปสมัครงานหางานที่เข้ากับสายที่เราเรียน (ตอนเราจบมอหกเราอยากเรียนวิศวะ เราสอบติดวิศวะธรรมศาสตร์กับเกษตรบางเขน แต่ไม่ได้เรียนเพราะต้องอยู่หอ แม่เราไม่ยอมอยากให้อยู่ไกลๆบ้าน จึงให้เราเรียนมอใกล้ๆบ้านและเลือกคณะให้เราเอง) เราไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเลือกเรียนในสิ่งที่เราอยากเรียน  (แม่ได้แต่บอกว่า ถ้าอยากเรียนวิศวะก็หาตังเรียนเอง เอาจริงๆ เอาจริงๆในตอนนั้นเราทำไม่ได้หรอก ต่อให้เราทำได้เราก็ไม่มีสิทธิ์ทำอยู่ดี  เพราะเวลาเราขัดใจเค้า เค้าจะป่วยแล้วเข้าโรงบาลตลอดเลย (แม่เราเป็นมะเร็งเมื่อก่อนแต่ตอนนี้หายแล้ว) เพราะคำ คำเดียวที่ทำให้เราไม่สามารถมี ชีวิตอิสระ เหมือนคนอื่นเค้าได้เลย นั้นคือคำว่า”แม่. “
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
หน้า: [1] ขึ้นบน ตอบ พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  

+ ตอบด่วน
ด้วยฟังค์ชั่น ตอบด่วน คุณสามารถใช้โค๊ดและ เครื่องหมายแสดงอารมณ์ได้ เหมือนการตั้งกระทู้ธรรมดา แต่สามารถทำได้สะดวกกว่า

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
โรงเรียนสอนภาษาอังกฤษ"คุณครูสมศรี"   โรงเรียนสอนภาษาอังกฤษ... ที่ให้มากกว่าวิชาภาษาอังกฤษ     ติดต่อเรา